فکر کنید این پست دیروز بوده
امروز تاریخ 22 اپریل برابر با سوم ثور 1367 روز جهانی زمین نام گذاری شده است. زمینی که ما امروز روی آن راه میرویم، میخوابیم، میخوریم، زبالهها را دفن میکنیم و آزمایشهای اتمی میکنیم. زمین، حدود 4.5 بیلیون سال قبل به وجود آمد. سیاره ما یکی از زیباترین سیارهای است در نظام شمسی. براساس تحقیقات دانشمندان، سابقه حیات بر روی زمین به 3.5 بیلیون سال برمیگردد.
چرا روزی بنام روز زمین یا زمین پاک نام گذاری میشود. اندیشه روز زمین، برای اولین بار توسط سناتور آمریکایی "گیلرد نلسون" Gaylord Nelson در دهه 60 میلادی به وجود آمد. او اندیشهاش را بزرگتر از آنچه همقطارانش میپنداشتند میدانست. هدف او، پاک نگهداشتن زمین و متوجه ساختن سیاسمتمداران جهان و کشورهای بزرگ صنعتی به بحران زیست محیطی بود. اندیشه والاتر از این در کجا بود که گیلرد نلسون به آن دست میزد؟ اما او با پشتکارش توانست، طیف بزرگی از روشنفکران و دانشجویان دانشگاههای آمریکا و سراسر دنیا را با خود متحد کند تا این روز را در تاریخ ثبت کند و از روز زمین تجلیل به عمل آید.
اما در این روز، چیزی که بیشتر توجهم را جلب کرد این بود که افغانستان در کجای این زمین قرار دارد؟ اصلا ساکنین این تکهای از جغرافیای زمین، به نام افغانستان چگونه آدمهای هستند؟ من میشرمم این کلمات را به زبان بیاورم و بگویم در روی این سیاره به نام زمین میزیم. من شرم دارم از اینکه بگویم من ساکن قسمت کوچک این زمینم.
یک انسان نجیب که نامش را "کوچی" گذاشته و فرهنگاش را توحش، به ملیونها انسان میتازد و میگوید شما ساکنان اصلی این سرزمین نیستید. یک انسان دیگر از راه میرسد و میگوید شما مسافرید و این سرزمین مال ماست. ما باید بشرمیم و آب شویم.
سهم ما در این میان چیست؟ ما در مورد بهبود زیست محیطی چه قدمی مثبتی برداشتیم؟ ما من حیث یک انسان چه کاری برای بهتر زیستن خود کردیم؟ اصولا تمام این سوالها بیپاسخ میمانند. ما هیچ کاری نکردیم. جز خوردن و ریدن. شما شهر کابل را ببینید. به یک تشناب عمومی تبدیل شده است. از هر کوچه و پسکوچهء که شما گذر کنید، بوی و تعفن کثافات دیوانه تان میکند. ما در کجایی این زمین هستیم؟
این افغانستان نیست، تشناب است. زندگی ما و عشق ما در درون تشناب است. زایده تشناب هستیم. و در درون همین تشناب دفن میشویم. هیچ فکری به حال نجات مان نکردهایم. همینکه خوردیم، میزنیم بیرون و در لب جادهها و در انظار عمومی، بیآنکه شرمی در چهره ما گل کند، میشاشیم. ما نه به زندگی و صحت خود و نه به صحت هزاران نفر دیگر توجه داریم. این فرهنگِ این سرزمین شده، شهر ما خانهای ماست. در هرجایی این خانه بشاشید، تا توان دارید.
برای این مردم، رسم شده و افتخار است که ازاربند گلدار شان را در انظار عامه نمایان کنند. این رسم شده که در راه رفتن دست به ازاربند شوند و در جاده عمومی شهر بشاشند. راستی این دولتی را که ما فعلا داریم از این روز اصلا چیزی شنیده که امروز روز زمین است؟ فکر نمیکنم که این خبر را شنیده باشد. و اگر شنیده باشد هم باید در پی مفهوم "روز جهانی زمین" سرگردانی کشیده باشد. حتما در پی ساختن مصطلحات ملی بودند که فرصت نتوانستند از این روز حداقل یادی کنند. شهردار کابل در کجاست؟
کرزی! برخیز! از قصر ریاست جمهوریات پاین شو، بیا شهر کابل را ببین به تشناب تبدیل شده است. رودخانه خشک کابل، مملو از زبالههای است که از چند سال انبار شده است. روزانه هزاران هزار انسان از کنار آن میگذرد و دچار هزار نوع مریضی میشوند. کرزیا! بینیات، را بمال، و اینجا را ببین. زیر سرت مردم شاشیدند، پاین پایت را مردار ساختند. به خود تکان بده و به خود بیا.
برادران گرانقدر!
تنها نویشتن چند سطر نمیتواند انعکاس دهنده احساسات واقعی شما به این سرزمین باشد. به گفته معروف که شمااز شکم سیر حرف میزنید . ساکنان شهرکابل همه و همه در فکر دریافت لقمه نانی است و برایشان مجالی در باکسازی شهرکابل نیست. اما آنانیکه در این عرصه مسئولیت دارند فامیل های شان در کل در کشورهای خارج زنده گی میکنند و کثافات شهر کابل آصیبی برایشان نمیرساند بنائاً به نظرمن تمام این نبیشته ها جز وقت را ضایع کردن چیزی دیگری نخواهد بود آرزو مندم تمام شمایان که احساس داریدو درهرجایکه هستید تلاش ورزید تا باک زیستن و در وطن زیستن را بیاموزید تا نسل های بعدی بالایتان از اینگونه انتقادات نداشته باشند. کامگارباشید
خیلی ضعیف فکر میکنی آقای فکرت یا هر چی که هستی . تو خودت لکه ای ننگ هستی در این وطن . یسنا هم دیگه این جور بدی نکنی . اجوج و ماجوج که شما ها هستین . بد بخت های بی ارزه
خاک توسرت کنم با این مقاله نوشتنت توی و همسال توهستند که آبروی افغانستان را بردن ما باید
تو و ان کسانی که میگن آقای کرزی بد ست لیاقت زندگی کردن نداری واقعا" براتوت متاسفم شماها باید مثل 6 سال پیش که اختیار ناموس خودتون رو نداشتی زندگی کنی تا معنی زندگی رو بفهمی
کرزی به شما آرامش داده قدرنشناسا
اصلا" میدونید که افغان جماعت چرا به جای نمیرسند؟
یا این که افغانستان درست نمیشه ؟
یرای این که قدرنشناسند وبه چیزی که دارند قانع نیستند
اگر آقای کرزی نبودند تو و همسات تو باید به جای
شاشو کثافت توی آن رودخانه بو میگرفتی تا قدر رئیس جمهور را میدانستی
یه تذکر:همیشه شکرگذلر باش
تازه بنظر من آفغانستان در این 6 سال خوب پیشرفت کرده و ما همه باهم باید برای افغانستان تلاش کنیم
نه که تنها آقای کرزی خداراشکرمیکنیم که بعداز 30سال جنگ آرامش وامنیت به افغانستان آمده
زنـــــــــــــده بــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــاد
افــــــــغــــــــــــــــــانـــــــســـــــــــتـــــــــــــــــــــــــان
دیروز شاشیدن کرزی و اعضای کابینه اشرا همراه با فرار مردانه قوای نظامئ و نیرو های امنیتی را همه دنیا دیدند و دهان شان تا هنوز باز مانده...
یسنا جان سلام
یادم باشد که انرژیام دیگه بیجهت مصرف نکنم. فکر میکنید کارهای فنی مانند خشت ریختن است هان؟
فقط ابراز ارادت می کنم به نسیم فکرت!
و در باره این سرزمین یاجوج و ماجوج ها چه باید گفت؟
و از بلاک سپوت بیخی گم شدم
متوجه همین کلوپاترا باید بود
راستی هشت و هفت ثور هم آشوب برانگیز شد
سلام برادر عزیز
رهبران و زمامداران دولت ما امروز رو به آزادیهای شاشیدن و مترقی ساختن نوع شاشیدن در بایتخت میباشد . مردم هم مزه و بوی هر نوع آزادی را از برازیتهای مختلف میزبانی مینمایند. خوب و زیبا نویس باشی مثل همیشه.
سازمان معلمان ايران سال همراه با شادكامي و موفقيت را براي شما آرزومند است.
پيروز و پايدار باشيد.
WITH THE BEST WISHES FOR YOU AND YOUR FAMILY.
WWW.SMIEDU.BLOGFA.COM
GOOD LUCK.
سلام فکرت عزیز
شهر کثیف اداره کثیف وزارت خانه های کثیف نشان میدهد که ما چقدر سیاست و فکر کثیف داریم. شاید با خوردن و تنفس هر لحظه مکروب ها بدن ما دیگر به یک مکروب قوی تبدیل شود و آنگاه فقط یک آنی وایروس قوی که تا هنوز در دنیا ساخته نشده میتواند این شهر ما و سیاست و اداره کثیق و متعفن ما ار پاک سازد.چند عکس از آشپز خانه های وزارت زراعت را از دست ندهید.مشت نمونه خروار
نسیم عزیز! آنچه در مورد انتقال و دفع کثافات , عدم مراعات حفظ الصحه و بی توجهی مقامات مسوول دولتی نوشته اید درست است. اما زبانی را که درین نوشته تان بکار برده اید زبان ادبی نیست. از یک طرف کسانی را که در شهر در هر گوشه و کنار بدون شرم رفع حاجت میکنند انتقاد میکنید و از جانبی خود مانند آنها از گفتن کلمات کوچه و بازاری شرم نمیکنید. از طرف دیگر شما طوری مینویسید که گویا همه مردم افغانستان چنین اند, در حالیکه اگر 90 فیصد هم چنین باشد 10 فیصد ما ازین دایره خارج هستند. جالب اینست که شما هم مانند یکعده مادرکلان های عزیز فورآ آقای کرزی را درینمورد به محاکمه میکشید. بدون اینکه از آقای کرزی پشتیبانی کنم , مسوول این بخش شاروالی کابل است نه شخص کرزی ویا دیگری. امیدوارم درآینده آگاهانه تر و بهتر و بهترین بنویسید. موفق باشید.
من تا به حال کابل را ندیده ام.چیزهایی که نوشته اید راست راست است؟
ولی هرچه هست بالاخره هست ونمی شود گمش کرد از ان فرار کرد یا هر کاری دیگر وما هم از همان مردمیم .امیدوارم روزی .نسل های بعد ما روی زمین پاکیزه قدم بردارند وهوای تمیز استنشاق کنند.
هیروهین را بویدن نشه آور است
گو را بویدن هم نشه میکند
از ازمنه دور تا امروز این ملت غیور نشه اند
از مست گو آرزوی کار و فعالیت مخواه بگذار ببویند هر آنچه از معده ریختند وهمین طور زیسته بود اجداد او هم
فکرت! مه خو به این نتیجه رسیده ام که تو در اینگونه نوشتن که بسیار بسیار عالی هست، یک پست فطرت تمام عیار هستی!!! تو واقعا به این سبک نوشتن یک پست فطرت بالفطره هستی!!!
اما نسیم جان از به کارگیری این عبارت توسط من آزرده نشو. در توصیف استعدادت عالی ات در اینگونه نوشتن تعبیر بهتر از این نیافتم. روشن است که منظورم به واقع این نیست که تو پست فطرت هستی. می خواستم نهایت توصیفم را با این عبارت برسانم. بلاخره این در فرهنگ این مملکت است که اگر بخواهد چیزی را در حد اعلا توصیف کنند، از دشنام بهره می برند!
sohrab salam, chand roze saber kon , bade entekhabat jenabe karzai zameni meshawad wa aangah hama anche ke to gofti ra dar zameene watanash mebenad, wa yak gape dega, o bacha ma e aks haye arosi bache ahmadi nezjad ra dedam to az o chi kam dari bala zadeed ke bori yak kame mewa bekhari wa chand ta adame mewa na khorda ra sada bezani wa molaye mahal ra ham wa ba dokhtare khalet arosi koni, ham saheb zan meshi wa ham een dokhtar ba khatere khalesh ba to ta akher memanad dar ghayre aan to ba ee rozgaret kase nesti ke zan ta paye marg ranj ba to bodan ra bekashad ok khoda jan zaro zano dandan nasebat konad ya hooooooooooooooooooooooooooooooooooo
tareq
نسیم جا فکر سلام !
خیلی عالی نوشته ای و عین احساس شمارا وقتی دوسال ژیش در کابل بودم من هم داشتم ولی نمی دانستیم که به کی بگوییم ودر کجا بنویسیم. راستی که من همیشه در فکرم که کابل کی بخشی از زمین پاک خواهد بود؟
سلام
امیدوارم کشور شما هرچه زودتر آباد بشه و پیشرفت کنه تا همه بتونند زندگی راحت و آسوده ای داشته باشند.
اما این امر محقق نمی شه مگر اینکه خود مردم شما همدیگر رو تحمل کنند و با صبر و شکیبایی و به دور از غر زدن های بیهوده کشور رو بسازند.
به امید اون روز.
http://www.youtube.com/watch?v=ikyZPp8WZ4Q
سلام نسیم جان. لینک را در بالا گذاشتم. خودت حتما ازین گپ ها زیاد میشنوی. آیا بهتر نیست اولتر از همه در این مورد توجه شود؟ تو در مغز گپ استی و باز هم خاموش. خفه نشوی.
Bravo Bravo Bravo nasim jan
this was the most intersting article I have ever read.
www.noma-afg.org
گل گفتی و در سفتی... شرم باد بر (کر+زی) و تمامئ خاینان!
واقعاَ زیبا نوشتی. راست گفتی, ما ساکنان غولستان هستیم. سرزمینی که همه جایش را آلوده ساختن, حتی به بودا رحم نکردند. سرزمینی که "آدمک های" آن فرهنگ توحش خویش را با فرهنگ توحش عرب یکجا ساخته و چیزی بنام اوغانستان ....
