آرشیو ماهانه



آرشیو موضوعی
www.flickr.com
More of Sohrab Kabuli's photos
»
دو خاطره بد از دو کشور همسایه - پاکستان و ایران
خوب اين وضعيت كشور ما و مردم ماست. به قول معروف از كوزه همان تراود كه در اوست. اين كشور و اين هم مردش. از كجايش شكايت كنيم. اين كشور از همان نخست كج بنا نهاده شده است. اين كجى از امروز و از ديروز نيست. و راستش سالها كار دارد تا روحيه و روان اين مردم تغيير و ترميم يابد. آنقدر بدبختى و فلاكت‌زده‌گى كه در اين كشور است فكر نميكنم آدم هاى كه در جهنم جمعند در عمر شان تجربه كرده باشند. شما باور كنيد اين مردم با همين بدبختى و گرسنگى شان، هزار نوع چال و نيرنگى بلدند كه شيطان در برابر شان به زانو ميافتد.

من از بسكه ورخطا شده بودم از يادم رفت كه بنويسم آن آدم بسيار ماهرانه كار كرده بود. قبل از اينكه پليس شروع به بازرسى كند او نميدانم چگونه يك تيغ شكسته را از جيبم درآورد كه من كاملا مات ماندم. من نميدانم، آن تيغ شكسته را كى به جيبم انداخته بود در داخل مينى بس يا بيرون از آن. فكر مى‌كردم، تيغ كوچك را به اين دليل در جيبم انداخته بود كه ادعايش را ثابت كند. ولى خامى كارش اينجا بود، به جايى اينكه يافتن تيغ  از جيب من، نتيجه بازرسى پليس باشد نتيجه تردستى او بود. اينجا بود پليس روى او مشكوك شد. اما پليس بيشتر در فكر اين بود كه چطور ميتواند من را راضى كند كه برش پول بپردازم تا آزادم سازد.
بهرصورت گذشت. من آزاد شدم در فكر اين هستم كه چگونه آن آدم دغلباز را پيدا كنم. متاسفانه هيچ نشانى از او ندارم جز چهر بدريخت، دهن بويگين و چهره كثيفش. من چندين بار با اين گونه موارد رو برو شدم.

در پیشاور پاکستان
 در سال ۲۰۰۵ در پيشاور، در دانشگاه اسلاميه كالج براى مدت كوتاهِ كار مى كردم. يك روز وقتى به طرف كارم مى رفتم، در داخل مينى‌ بس، كيسه بورى دستش را كرد به جيبم. من متوجه شدم و گذاشتمش كه دستش را پايين تر ببرد. دستش را گرفتم و چند سيلى به صورتش زدم. فكر كردم پنجاپى است، با زدن دو سه سيلى آرام ميشود، من داشتم با سيلى مى زدمش كه چرا كيسه بورى ميكنى به من ميگفت: كيا او گيا بايى، كيا اوگيا بايى.
چند لحظه نگذشت، صداى باز شدن چيزى فلزى را شنيدم. ديدم همان كيسه بور به جانم چاقو كشيده و تا خودم را جمع كردم چاقويش را به بازوى چپم فرو كرد. لب تاپم از دست افتاد و من از جايم پريدم تا از خودم دفاع كنم او با چاقويش سه ضربه ديگر هم به باسنم زد. من تنها كارى كه تنها فرصتش به از دست آمد، با لگد به سينه اش زدم. او اندكى از من دور رفت و دو باره حمله كرد. اين بار مينى بس ايستاد كرد و غال مغال مردم هم بلند شد.

بدتر از همه اينكه كسى نيست از تو حمايت كند. حتى آنها زره دخالت هم نميكنند چون پليس نه تنها طرف دعوا را با خودش ميبرد بلكه كسانى كه ميانجيگرى كردند هم براى بازرسى با خود شان ميبرند. مردم ميترسند به دام پليس پاكستان بيافتند چون خلاصى از دست آنان هم كار ساده اى نيست. همين كيسه بور وقتى پاين شد، شروع كرد به فارسى حرف زدند. سرانجام من دريافتم كه او از وطنداران خودم است با اين تفاوت كه كيسه بور است. من از افريدى ها بسيار مى ترسيدم، فكر كردم او از باند افريدى است چون افريدى ها بسيار وحشى‌اند.

در ایران
شبيه چنين واقعه اى در ايران رخ داد. در سال ۲۰۰۵ من ايران رفته بودم. نزديك مشهد، پليس راهِ است كه مسافرين را خصوصا افغانها را بسيار سخت تلاشى (بازرسى) ميكند. من خواب رفته بودم و يك دفعه موجه شدم كه پليس با لگد مى‌زند و صدايم مى‌كند: افغان، چقدر ترياك با خودت آوردى؟ بيا بينم چه دارى، پاشو، هرچه دارى با خودت بگير و بيا.
برخورد پليس آنقدر اهانت‌آميز بود كه من يك لحظه احساس كردم در سرزمينى هستم كه يا در آن انسان است انسانيت نيست و يا انسان است اما از انسانيت خبرى نيست. من را به غرفه‌اى انتقال داد و در آنجا تمام جانم را پاليدند. در غرفه دو نفر بودند يك مرد و يك زن. من يك دوربين عكاسى كوچك و لب‌تاپ و چند تا كتاب با خودم داشتم كه در راه مى‌خواندم. يك دفعه متوجه شدم كه دوربينم نيست. همان لحظه چيزى نگفتم، صبر كردم كه انجامش چه خواهد بود.
افسر پليس با خشونت گفت: هرچه دارى بيرون بريز. من دانه دانه وسايلم را بيرون مى‌كردم. وقتى چشمش به لب تاپم خورد گفت اين چيه؟ آها، كامپيوتر هم بلدى ها؟ كجا ياد گرفته، تو افغانستان كه چيزى نيست. حتما از جايى كش رفتى، ها؟
ادامه داد: ميدانى حمل كردن لب تاب بدون جواز ممنوع است. من اين را نگه ميدارم تا از يك مرجع قانونى براى حمل لب تاپت جواز بيارى.
ديدم هيچ چاره‌اى ندارد، مجبور شدم با جسارت با افسر برخورد كنم. من پاسپورتم را از جيبم درآوردم و ويزا را نشانش دادم، گفتم همه اين چيزهاى را كه من با خودم دارم مال شما من همين لحظه از همينجا برمى‌گردم و در كابل آن كسى كه در سفارت ايران به من ويزا صادر كرده از يخنش گرفته به مطبوعات مى‌كشم. نميدانم دو سه تا گپ قلمبه سلمبه ديگر هم برش گفتم و يك دفعه آن زن كه ظاهر او هم افسر پليس بود دخالت كرده گفت: آغا فكر ميكنم بار اول شماس كه ايران اومدين، اين همكار ما هميشه اينطورى با افغانها شوخى ميكنه، جدى نگير، بگير جمع كن برو به سفرت.
تا آن زمان از كمره‌ام خبرى نبود. وقتى گفتم دوربينم نيست، افسر پليس خودش را لال انداخت. به من گفت برو بيرون نگاه كن شايد جلو اين غرفه از دستت افتاده. مرا خنده گرفت و فهميدم كه منظورش چيست. من رفتم بيرون غرفه و دوباره آمدم داخل. ديدم دوربينم را در گوشه چوكى گذاشته و به من ميگه، آغا مواظبت باش، دوربين به اين بزرگى را نمى‌بينى، ميترسم تو تهران زير ماشين نشوى.

بهرصورت اين هم از داستان بدى كه در دو كشور همسايه بر من اتفاق افتاد. خوب است گاهى آدم از گذشته‌هايش بنويسد تا براى ديگران تكرار نشود. من پاكستان زياد رفتم اما تحقير و اهانتى كه در ايران شدم در پاكستان نشدم. البته در ايران هم آدم‌هاى خوب و بد دارد. آدم‌هاى خوب شان حرف نمى‌زنند، خاموشند، آدم‌هاى بد شان وقتى حرف مى‌زنند، حرف شان دشنامند. مردم پاكستان به افغانها هرگز نمى‌گويند افغان يا افغانى، مى‌گويند كابلى. اما در ايران به افغانها، افغان هم صدا نمى‌كنند، پسوندى هم  به آن اضافه مى‌كنند: پدر سوخته افغان. اين پدر سوخته افغان، كلمه بسيار ساده و روانى است كه بر سر زبان شان است.
دليلش هم واضح است. خون پاك ايرانى در رگ‌هاى اين مردم نرفته. در ايران وقتى يك بيمارى شيوع پيدا مى‌كند، مى‌گويند اين اپيدمى را افغانها از كشور شان آوردند. نميدانم تا چه حد حقيقت دارد ولى جنبه تبليغى و بار منفى اين قضيه بى‌حد زياد است.

در ايران سريال تلویزیونی مى‌سازند، نام بازيگرهاى شان را از مسخره‌گى مى‌گذارند: جمعه، دوشنبه، چهار شنبه. شايد فيلم "چهار خونه" در ایران، بیشترین بیننده را به طرف خود کشانیده باشد. اما اين براى كسانى كه آن فيلم را در ايران ساخته‌اند و از تلويزيون‌هاى شان مى‌بينند محسوس نيست كه اين فيلم چقدر باعث ايجاد نفرت و بدبينى در افغانستان نسبت به مردم و فرهنگ ايران خواهد شد. متاسفانه به جايى اينكه آنها بكوشند از اين طريق، همدلى و هم‌سويى ايجاد كند باعث ايجاد نفرت و تفرقه ميان مردمان دو كشور مى‌شوند. آنها فكر نمى‌كنند كه روزى خود شان يا يكى از نزديكان شان به افغانستان سفر مى‌كنند و انتظار دارند افغانها ازش استقبال و برخورد خوب كنند.

محسن مخملباف، چرا هدف بمب دستى قرار گرفت( كه خوشبختانه جان سالم بدر برد). چرا نتوانست، فيلمش را تكميل كند؟ دليلش اين بود كه خيلى از افغانها باور داشتند كه در فيلم "سفر به قندهار" و "بودا از شرم فرو ريخت" مستقيما به افغانها توهين كرده‌ است. و سرانجام يكى پيدا شد كه با بمب دستى برايش بفهماند كه افغانستان را ترك كن ورنه مى‌كشمت. گرچه كارهاى كه مخملباف براى افغانستان انجام داده است قابل قدر است اما بايد نكات بسيار حساس و جدى را هم در نظر گرفت. اين كشور هنوز در سنت و رسوم قبيله‌اى اش غرق است. ما بايد در تاريكى نور بياندازيم تا مسخره‌ كردن و نفرين كردن به فرهنگ و مردم يك سرزمين. گاهى وقت آدم شاخ درمى آورد از اينكه مى بيند از خودى‌ها به آدم ضربه مى زند و در پى ريشخند كردن مان هستند.
-------------------------- » » » ● « « « « --------------------------

نظرات





اطلاعات شما ذخيره شود ؟
Saturday June 20, 2009 09:08 PM
1- naser

salam.man hame nikte nazarat ro khndam.khilyha be takhalofate afghaniha be iran mikonan.ama ayyy mardome khon garme va mehman navaze irani aya shomaha kam khalaf bar sare afghaniha karden dar iran???????vagean az 100%afghaniha chan nafar khalaf kar hastan shayad be bande angosht ham narese man nemigam nist hst ama khily kam chera darsade khobeshan ro dar nazar nemigeren?shayad 97%afghaniha dar iran vagean hih khalafi mortakeb nashode bashan ama chera tamame mardome afghan dar iran ba in hame zolm movajeh hast khodetan ham khob midanid ke che gadar daren shomaha zolm mikonin be ma afghaniha..ama in ra bedanid zolm hih vagt paydar nemimanad.
man khodam alan iran nistam ama khaterate badi ke dar iran dashtam hih vagt faramosh nakhaham kard.omidvaram ke khoda shoma mardome irani ro ke in hame daren zolm mikonin be afghaniha nejat bede shoma ro az nefrine mardom afghani


Thursday May 28, 2009 02:58 PM
2- حمید

دوست گرامی!
نمیدانم چند ساله بودی که شوروی به افغانستان حمله کرد. در آن موقع ثروتمندان شما به پاکستان و تحصیلکرده هایتان به اروپا و آمریکا و مردم فقیرتان میلیونی به ایران آمدند.
انصاف داشته باش. و در مطالبی که مینویسی با عقل و انصاف خودت نگاه کن.
این در حالی بود که این مردم فقیر را هیچکدام از همسایه هایتان راه ندادند. این ما بودیم که با جنگ و بدبختی که خودمان داشتیم میلیون ها آواره افغان را هم پذیرا شدیم.
کار کردند و زحمت کشیدند. توی آنها آدم خوب بود آدم بد هم بود. اما بدهای شما بدجوری پدر ایرانی ها را درآوردند. آمار بالای بزهکاری آنها غوغا میکرد. هنوز هم هستند.
اما خوبان شما جایگاه مناسبی یافتند.
بگذریم.
چند نکته:
1. میگویی ایرانی ها نژاد پرستند.
پاسخ ما را هم بشنو.
(( پیش از خواندن ادامه توضیحات من این مقاله را یک بار دیگر مرور کنیم: http://www.kabuli.org/archives/social/000604.php ))
به لحن گفتار آن بانوی زیباروی با هزار متلک گیر داده ای . و وقتی که او سئوال می پرسد که می گویند مولانا بلخی است در پاسخ او می نویسی خونها به جوش امد و نزدیک بود رگ غیرت جوانان فلان و بهمان بکند و کلی مهملات دیگر.
عمو جون! خودت آدم عقده ای و خیالاتی هستی به جوانان افغان چه؟ ببین چگونه راه غیر منطقی بودن را به جوانان افغان می آموزی.
بیچاره! امروز مولانا نه مال ماست و نه مال شماست. مال ترک هاست.
به جای آنکه اگر ایرادی هست با محبت بنویسی فقط عقده گشایی می کنی.
جای جای نوشته هایت از کینه شتری آن هم از نوع محمود افغانی پر است.
بارها در ایران با افغانی ها در ارتباط نزدیک بودم و همواره حرمت آنها را به خاطر این که انسان هستند داشته ام.
آنها هم همینطور. زحمتکشان و خوبان افغان از ایران خاطره خوشی دارند. اما چهار تا آرسن لوپن نان به وقت روزگار خور مانند جنابعالی پلیس ایران را دزدترین پلیس دنیا معرفی میکنی و هزاران انگ میزنی. اما در ورای این همه تحقیری که از ایرانیها میکنی هر کسی میفهمد که خزعبلات تو دروغی بیش نیست. همانجایی که می نویسی من به پلیس ایران اینجوری گفتم و آنها ترسیدند. این خود نشان می دهد که ایران کشور هرکی هرکی نیست. حتی یک بیگانه هم می تواند از حقش به راحتی دفاع کند. پلیس دزد در سرتاسر جهان است. اما مهم اینجاست در ایران سیستمی وجود دارد که پلیس دزد با تشر یک بیگانه هم جرات کار خلاف نمی یابد. اینک مقایسه کنید با وضع پلیس در کشورهای همسایه.

اما درباره مولانا.
برادر من! پیش از آن که تو باشی و این داستانها را بنویسی... ایرانی بود به وسعت سرزمین خورشید. آن وقتا همه ایرانی بودن. افغانستان 150 سال پیش از ایران جدا شد. و از زمان جدایی تا کنون یک لیوان آب خوش هم از گلویشان پایین نرفته.

در پایان نه از تو عذر خواهی می کنم و نه کارت دعوت برایت میفرستم. فقط میگویم چشمهایت را بشور دنیا را جور دیگر ببین.
سعی نکن احترام را دیگران به تو بدهند سعی کن آن را به دست آوری.

عزت زیاد


Sunday March 1, 2009 10:40 PM
3- علی

سلام به شما
این نوع رفتار در هر زمان و مکانی اتفاق بیفتد شرم آور است و به ایران و هند و اروبا محدود نمی شود. فراموش نکنیم که همین طرز فکر نژادبرستانه چه جنایات هولناکی در اروبا در خلال جنگ جهانی دوم را باعث شد. و به درسی که اروباییان از این موضوع گرفتند قدری بیندیشیم که امروز به جایی رسیدند که در آنجا مرز بین کشورها در حال نابدید شدن است. آیا روزی در خاورمیانه بدون نیاز به ویزا قادر خواهیم بود آزادانه سفر کنیم؟ جواب این سوال زمانی مثبت است که به این درک برسیم که قبل از هر چیز همه ما انسانیم چه ایرانی چه افغان چه عراقی و یا چه هر جای دیگر.


Monday February 23, 2009 05:41 PM
4- مصطفی

من از بابت رفتارهای رژیم ایران که توسط عوامل آنها چه در لباس یک مامور و چه تشویق مردم به چنین رفتارهائی از ملت افغان که هم نژاد ما ایرانیان نیر هستند عذراخواهی می کنم. ایران افغانستان و تاجیکستان یک قوم و ملت هستند. این عوامل سیاسی است که ما را از هم جدا ساخته است. بامید بهروزی و ابادانی برای افغانها و کشور شان.
مصطفی


URL:
Monday February 23, 2009 05:31 PM
5- Arash

سلام نسیم جان.
قبل از همه بگم که من یک افغانی هستم میتونی بیای و وبلاگم را هم ببینی.
من هم سال ها در کشور ایران بودم و کاملا با نظر شما در مورد نژاد پرستی بودن ایرانیان موافقم.
خاطرات بد زیادی از کشور ایران دارم و کاملا به چشم خود شاهد نژادپرستی ایرانیان بوده ام.
اما خوب باید این را بزاریم به حساب تعدادی آدم های جاهل و احمق و بی سواد که توی ایران تعدادشان بسیار زیاد است!
البته در کل ایرانیان مردمان خوبی هستند و آدم بد و خراب همه جا یافت میشود.
میخواستم اینگونه همدردی خود را با شما ابراز بدارم.
همیشه در کارهایتان موفق باشین.


Monday February 23, 2009 04:26 PM
6- pooya

salam bebinid be nazare man farghi nadare kojaee bashi male har keshvari bashi va be ye keshvare dge beri makhsoosan age asiayee bashi hamine ta boode hamin boode vaghti mane irani be keshvare dgeyi miram ke ba man badtarin barkhordo mikonan ke hatta shoma nemitooni tasavor konivase hamin mani ke barmigardam keshvaram delam mikhad yejoori khodamo khali konam ta boode hamin boode darmorede ghachaghe mavade mokhaderam khob kheili in kar az tarafe afghanha soorat migire ama irade ma ine ke age 10 nafar daran az ye ja rad mishan 9 tashoon ghachagh mikonan 1 kishoon nemikone ma fek mikonim hameye 10 nafar daran ghachagh mikonan va man kamelan be shoma hagh midam vali khoobe ke hala shomaro gozashtan berin man tooye hend ba yek adame mast dargir shodam ke oon shoroo kard be dava va man moghaser naboodam ama oon ba halate masti ke dasht chgon hendi bood man moghaser shenakhte shodam va arezoo daram roozi ke be iran bargashtam bad balayio sare hendiya biyaram chon azashoon chizayee didam ke vahshatnake mibinid pas manam hamintoram chon feshar be man oomade kheili mamnoon bye


Monday February 23, 2009 10:50 AM
7- یک ایرانی

قبول دارم که ایرانی ها با افغانی ها خیلی بد و نژاد پرستانه رفتار می کنند... وقتی متنت رو خوندم و خودم رو جای شما گذاشتم, واقعا بهم برخورد... پس بهت حق می دم...

این رفتار هم نباید بیخود توجیه بشه... واقعاّ بده... ولی از نظر من سرچشمه ی این گونه رفتار ها با افغانی های مهاجر به علت رفتار خودم مهاجرین افغان در ایران هست... به شخصه من فرد باکلاس که سرش به تنش بیرزه در میون این مهاجرین ندیدم... صبح تا شب هم خبر تجاوز مهاجرین افغان به فلان دختر توی نشریات چاپ می شه... پس همه ی تقصیر هم گردن ایرانی ها ننداز!

ولی در پایان از شما به خاطر جسارت این انسان نما ها عذر خواهی می کنم و امیدوارم همیشه موفق باشی.


URL:
Wednesday August 6, 2008 02:14 AM
8- بچه اهواز

عزیز من ما اینجا یک موجودات دیوانه ای داریم به نام آذری اینها ترک هستند و عقده ای و خنگ . البته آدم خوب هم دارند ولی خیلی کم. شما زیاد به دل نگیر


URL:
Sunday July 13, 2008 10:30 AM
9- یک ایرانی

با سلام خدمت برادر مسلمان و افغانی که فکر کنم نامش نسیم باشد.
من یک ایرانی و اهل جنوب این کشور هستم و در یک کارگاه بلوک زنی 4 همکار افغانی دارم که آنها مرا ارباب صدا می زنند. از نظر وجدان کاری صد برابر بهتر ایرانی ها هستند دروغ نمی گویند و سعی می کنند پولی که دریافت می کنند حلال باشد.
من فکر می کنم این ذهنیت منفی که بین مردم ایران و افغانستان وجود دارد قسمتی مربوط به دولت ها و قسمت دیگر مربوط به مردم این دوکشور است.
ساختن سریال های ایرانی و نشان دادن افغان ها به عنوان انسانهایی کارگر و ساده و بعضا خلاف کار و همچنین آمار تجاوز در ایران و وجود ردپایی از افغان ها در بیشتر آن عواملی هستند که در ساختار فرهنگی و ذهنی ایرانیان نسبت به مردمان افغان تاثیر منفی گذاشته است.


Thursday June 19, 2008 06:53 PM
10- irani

دوست عزیر افغان آمارها می گویند از هر 100 جرم 35 تای آنرا در روز مهاجرین افغان انجام می دهند حال آنکه جمعیت ایران 70 میلیون بوده و مهاجرین افغان 2 میلیون هستند.پس واقعاَ افغان های مشکل دارند.من نژاد پرست نیستم اما این واقعیت است که افغان ها خوی نامطلوبی دارند و البته این مربوط به مشکلات اجتماعی و معیشتی آنهاست و البته با گذشت زمان و بهبود اوضاع مطمئناَ فرهنگ ایشان هم بهبود خواهد یافت.
ضمن اینکه افغانستان 90 درصد مواد مخدر دنیا را تولید می کند پس نباید انتظار برخورد بهتری را داشت.


Thursday May 29, 2008 01:28 PM
11- فرهاد

سلام
گرچه من با رفتار نژاد پرستانه مخالفم ولی جنایتهای بسیاری را از همین مهاجرین افغان با چشم خودم دیدم
که دلیلی برای بدبینی ایرانیان به افغانی ها هست
گرچه همین افغانب ها تا 150 سال پیش ایرانی بودند


URL:
Saturday May 17, 2008 01:32 PM
12- مهرآیین

سلام دوست عزیز
متاسفانه فرهنگ ایرانی در این 30 سال به لجن کشیده شده است و ما مردم ایران خودخواه و ریاکار شده ایم . ولی یک نکته را حتما توجه داشته باشید در همه دنیا با مهاجران خوب رفتار نمی شود به ویژه که در ایران بسیاری از بیکاران علت بیکاری خود را مهاجران می دانند و البته جمهوری اسلامی هم از همان روزهای نخست با افغانها بی مهر بوده است که مهترین آن فکر کنم همان ممنوع کردن کودکان و نوجوامان افغانی در مدارس ایرانی بوده است . آن هم به بهانه اینکه ایرانی ها کمونیست نشوند. در حالیکه به نظر من برعکس ایرانی ها به نسبت سایر مسلمانان کمتر مذهبی هستند. ایرانی ها هم در ژاپن وحهه خوبی ندارند و .....
در هر صورت شما نیز فارسی زبان هستید و مواظب افرادی همچون کیان باشید که در بالا کامنت گذاشته بود و اینان فرصت طلب هستند


Monday March 24, 2008 04:28 AM
13- یک ایرانی دیگه!

اول؛ سلام ...
دوم؛ فکر نمیکنم نیازی به گفتن این نکته باشه که همه جا همه جور آدمی پیدا میشه ...
سوم؛ تا اونجایی که من یادمه اتفاقا توی چارخونه شنبه یه ایرانی بود که برای جلب محبت بقیه خودش رو افغانی جا زده بود ...
چهارم؛ میخواستم به این -احتمالا- آقای "یک ایرانی" بگم که معمولا به رفتارهایی شبیه رفتار مثلا کارتر با شاه -البته باز هم تا اونجایی که من میدونم- کرنش نمیگن که عزیز؛ یه چیزای دیگه میگن که البته به قول معروف در این مقال نمیگنجد. آره جانم ...


Tuesday February 26, 2008 11:02 PM
14- کیان

سلام دوست عزیز
من یک ایرانی آذری زبان هستم که در آمریکا زندگی می کنم همیشه نیز به ایران فکر می کنم و همواره علاقه خاصی به فرهنگ و مردم افغانستان داشته و دارم.
دوست گرامی, عادت ناروای تمسخر و تحقیر توسط ایرانیها که به آن اشاره فرمودید, فقط به افغانی ها محدود نمی شود. متاسفانه من به عنوان یک آذری همیشه در ایران مورد تمسخر فارس زبانان بودم و احساس شما را کاملا درک می کنم.
به عنوان یک ایرانی به خاطر اهانت هایی که شده است عمیقا" از شما و هم میهنانتان طلب بخشش می کنم.


Monday February 18, 2008 09:02 AM
15- حسین

سلام
من یک ایرانی هستم.درست است که به شما در ایران اهانت شده ولی باید این را بیان می نمودید که انسان های خوب و بد همه جا هستند.ایران نیز از این قاعده مستثنی نیست


Monday February 18, 2008 03:41 AM
16- یک ایرانی

سلام دوست عزیز
من یک ایرانی هستم و نوشته‌های شما رو در مورد بدرفتاری با مردم افغان در ایران تائید میکنم. شاید بدانید که مشابه همین رفتار را با ایرانیها در کشورهای دیگر دنیا انجام میدهند. هر کدام از ما به نوعی
گرفتار کرده های خود یا دولتمان هستیم. تا همین 30 سال پیش رئیس جمهور آمریکا ( مثلا کارتر ) جلوی پادشاه ایران کرنش میکرد و مردم ایران در همه جای دنیا دارای احترام و اعتبار بودند. اما امروز چنین حرفی شاید به سخره گرفته شود ! رفتار دیگران با ما آینه ای است از شخصیت واقعی ( نه حقیقی ) ما در ذهن دیگران.
مثل فارسی داریم که میگوید " آینه گر نقش تو بنمود راست / خود شکن آینه شکستن خطاست . باید خودمان را اصلاح کنیم و به خودمان احترام بگذاریم تا دیگران نیز به ما احترام بگذارند.
موفق باشید


Sunday February 17, 2008 02:47 PM
17- صنم

اي وطن ماواي شيران غيور
شيرمردان شکيبا و صبور
در جهان هستي نگين آسيا
سنگ سنگت بي بديل و بي بها


Wednesday February 13, 2008 10:31 AM
18- مرتضی

سلام سهراب خان

من هم از اینکه عمل عده معدودی افغانی منجر به ذهنیت بدی از برادران افغان در ایران شده ناراحتم و همیشه برخورد برخی از هموطنان نژاد پرست خودم را تقبیح می کنم. یادم هست بچه که بودم بهترین دوستان مدرسه ام افغانی بودند و ما روزهای شاد زیادی با هم داشتیم. اگر آنجا گذرتان بهشان افتاد سلام ما را هم بهشان برسانید.

نثار احمد نوروز علی -فضل احمد نظری که فکر کنم الان برای خودش در هرات پزشک حاذقی شده باشد و البته سید احمد ناصحی هنوز اینجا در مشهد است و گهگاه توفیق دیدارش را پیدا می کنیم. خط زیبایی دارد

به امید خاورمیانه ای آزاد و متحد که برای رفتن از کابل تا تهرانش و نشستن کنار آب فرات و کشف رود یا هیرمندش نیاز به هیچ ویزا و دستک و دنبلی نباشد.


Wednesday February 13, 2008 05:47 AM
19- شهره

سلام به دوست عزیز افغان.
من ایرانیم
و همیشه از برخورد هم وطنان ایرانیم با پناهندگان افغان ناراحت بوده ام
البته نه خودم نه خانواده ام هیچ وقت به آنها بی احترامی نکرده ایم
مادرم برای رفتگر محل که افغانی هست همیشه صبحانه و چایی می برد نه به خاطر این که افغان است به خاطر این که این کار را مادرم برای همه رفتگرها می کند چه ایرانی باشد چه افغانی
در مورد لفظ بد برای افغانی ها باید بگویم که دلیلش این است که ایرانی ها از افغان های مهاجر کم بدی ندیده اند متاسفانه. قتل تجاوز و غیره. البته شرایط مهاجرین رو درک می کنم و می دانم که همه این طور نبوده اند ولی به هر حال عموم مردم همیشه و همه جای دنیا بر اساس نمونه ها قضاوت می کند.
سریال چارخونه اصلا قصد بی احترامی به افغان ها را ندارد و شخصیت افغان توی آن در واقع شخصیت محبوب ایرانی هاست. یعنی من این طور فکر می کنم.
در ضمن من خواننده وبلاگ شما خواهم شد. خوب می نویسید.

شهره



Saturday February 9, 2008 01:39 PM
20- صوفي خانم

hello suhrab jan please make sure that the links in the linkdani are in there places. thanks