این مطلب قبلا در جدید میدیا چاپ شده بود.

پیشینه وبلاگ و وبلاگنویسی افغانستان حد اقل به چهار سال قبل بر می‌گردد. یعنی درست بعد از یازده‌هم سپتامبر. پیشگامان وبلاگ‌‌های فارسی وبلاگ‌نویسان ایران هستند. اولین وبلاگ‌نویس فارسی سلمان جریری بود. بعد از آن حسین درخشان بیشترین خدمتی را در عرصه وبلاگ‌نویسی انجام داد.

گسترش وبلاگ‌های افغانی

اینها را که گفتم، اکثرا وبلاگ‌هايی بودند که توسط شاعران ساخته شده بود، اما اندک اندک این روند ادامه یافت، تا اینکه بعدها وبلاگی بنام "زبان دراز" در عرصه طنز ایجاد شد که در نوعش بی‌نظیر بود، در نثرش و هم در بیانش. بیشترین بیننده را از آن خود کرده بود. البته دیری نپایید که "زبان دراز" هم از صفحه وبلاگ و اينترنت زدوده شد. دلیل آنهم پراکند‌گی نویسندگانش بود.

در عرصه تحلیلی ـ‌ سیاسی وبلاگ "نسل امروز" به مدیرت فرید خروش و "دردهای دلم" به مدیریت جعفر عطایی  پرخواننده‌ترین وبلاگ‌ها به شمار می‌آمدند که متاسفانه، آنها هم دیگر فعال نیستند. البته می‌توان در موضوعات سیاسی ـ‌ تحلیلی از وبلاگ یاسین رسولی هم نام برد.

 وبلاگ زینت نور و همزمان ایجاد چندین وبلاگ دیگر توسط شاعران زن تحول دیگری بود که تاثیر خوبی در عرصه وبلاگ‌های افغانستان گذاشت. از آن به بعد بود که اندک اندک به تعداد وبلاگ‌های افغانی افزوده شد. این درست زمانی بود که دولت افغانستان در حال گذار بود و هر روز وبلاگ‌نویسان امید تازه‌ای را در عرصه امنیت و برقراری صلح در کشور شان نوید می‌دادند.

 از طرف دیگر، وبلاگ، تنها نشریه مستقلی بود که هر شاعر به مدیریت خودش رهبری می‌کرد و در برابر عکس‌العمل‌های خوانند‌گان اظهار مسئولیت می‌کرد. و تنها جایی بود که شاعران می‌توانستند به همدیگر نزدیک شوند و شعر شان را نشر کنند. با اطمینان می‌توان گفت که صاحبان این وبلاگ‌ها اکثرا ساکن مغرب زمین بودند. تا آن زمان، یعنی تا چهار سال پیش، ما بیش از یک وبلاگ‌نویس در داخل افغانستان نداشتیم.

رشد وبلاگ‌های افغانی

در سال 2004 وبلاگ‌های بیشماری به فهرست وبلاگ‌های افغانستان افزوده شد. شمار وبلاگ‌های افغانستان به بیش از 300 وبلاگ رسید که این رقم در سال 2005 سه برابر افزایش یافت، یعنی به 900 وبلاگ رسید. اما این رقم در مقابل هفتصد هزار وبلاگ فارسی زبانان ایران چیز اندکی بود. در سال 2005 نه تنها وبلاگ‌نویسی افغانها در سراسر جهان بیشتر شد، بلکه از داخل افغانستان نیز به پدیده وبلاگ‌نویسی روی آوردند. همان طوری که قبلا هم اشاره شد، آنانی که از داخل افغانستان به وبلاگ‌نویسی روی آوردند، اکثرا کسانی بودند که با سازمان‌ها و موسسات خارجی کار می‌کردند که مجهز به اينترنت بودند. از اين رو در اینجا می‌توان اذعان کرد که سازمان‌ها و موسسات خارجی تاثیر بسزای در رشد وبلاگ‌نویسی در افغانستان داشته‌اند.

ناگفته نماند که در این اواخر کانونی بنام "کانون وبلاگ‌نویسان افغانستان" به دو زبان "انگلیسی" (Afghan PenLog) و "فارسی" برای وبلاگ‌نویسان و وب‌نویسان افغان توسط تعدادی از وبلاگ‌نویسان افغان ساخته شده است تا از حق و حقوق وبلاگ‌نویسان در آنجا دفاع و از آنها حمایت شود.

مقایسه رشد وبلاگ‌های افغانستان با ایران

آنگونه که دیده می‌شود، وبلاگ‌های افغانستان در مقایسه با وبلاگ‌های ايرانی چندان رشد نکرده است. مثلا، تعداد اکثر وبلاگ‌های افغانی را، اگر حد اکثر سه هزار در نظر بگیریم (که اکثر آن به طور منظم بروز نمی‌شود یا بعضی‌ از کار افتاده اند) در برابر شمار وبلاگ‌نویسان ایرانی باز هم بسیار ناچيز است. در سال 2004 شمار وبلاگ‌های ایرانی به شصت هزار می‌رسید، در صورتی که همین رقم در سال 2005 به هفتصد هزار رسید.

علت عمده رشد نکردن وبلاگ و وبلاگ‌نویسی در افغانستان را می‌توان نداشتن برق دانست. البته، وجود موسسات خارجی و در گام بعدی کافی‌نت‌های شهری تا اندازه ای مشکل دسترسی به اينترنت را حل کرده است. علت دیگر این است که خود اينترنت در افغانستان آنقدر همگانی نشده است. با رشد انرژی برق و توسعه اينترنت در شهرها می‌توان گفت که شاهد افزايش سريع شمار وبلاگ‌نویسان در داخل افغانستان خواهیم بود، چون جوانان افغان، خصوصا نسل نو، علاقه زیادی به وبلاگ‌نویسی دارند.

نام:
ايميل:
سایت/وبلاگ:
اطلاعات شما ذخيره شود ؟آريخير

لطفا کمی صبر کنید ...