ساقیا آمدن عید مبارک بادت
واند مواعید که کردی مرواد از یادت
عید شما مبارک!!!

صبح روز اول عيد را باور نميکردم چونان شاد و سرزنده آغاز ميکنم. وه که چه صبحی بود. شب‌ها و روزهای که برق داريم جشن ميگيريم. منی حقير که بيشتر به اين نيرو نيازمندم، ساکت‌ برق را روشن‌شده می‌گذارم تا از آمدن برق بی‌پير هرچه عاجل‌تر باخبر شوم. اول صبح بود. روز عيد که بايد خوش باشم و خوشی بگيرم. گفتم تضييع کردم که اگر يک پنجه موسيقی نشنوم.
با کندوکاو به جستجوی موسيقی باب روز عيد پرداختم. نميدانم چرا دلم ناله گيتار کرد. صبح دلتنگ و صدای گيتار درون ذهنم را چنان تخطيط کرد که نتوانستم موسيقی انتخابی‌ام را پی‌گيرم.
وای من اين امروز ديگر تاب و توانم از دست داده‌ام. ديگر به ناله گيتار دلبسته‌ام و به هر چنگش دلم کش می‌رود. خدايا اين چنين دل، کاش از آن کسی بود که فقط گيتار تکيه‌گاهش بودی و من که اين چنين بی‌سر و پا طاقتم طاق است؟ نميدانم!

1
نميدانم جوستريانی Joe Satriani چقدر انسان عالی است. نميتوانم درست از او تعريف کنم. چون می‌ترسم به جای معرفی‌اش، لغزش در گفتارم صورت گيرد. فقط ميتوانم بگويم که جوستريانی Joe Satriani انسان عالی است.
قطعات گیتار او چنان مرا به خود ميکشد که مجبورم گوشهء کز کنم و بگويم دنيا و عالم در چنگ گيتارت بسته است. گاهی دچار وحشت ميشوم، فکر ميکنم قطعه "حمله attack" او واقعا به من حمله ميکند و يک دفعه فکر ميکنم به درون کله ام داخل شده با لگد ميزند تا کاسه سرم را بپراند. وقتی آهنگ "آرام و ساده easy and simple" او را ميشنوم، نيرو می‌گيرم. می‌گويم نه! جوستريانی مرد با عاطفه‌ای است. نمی‌خواهد من داغان شوم. آهنگ‌های Devil's Slide, Flavor Crystal, Champagne, Engines of Creation, attack اینها همه آسمانی‌اند.

فراموشم شد نماز عيد بخوانم. ساعت از ۹ گذشته بود، عيد کرديم. همراه با همشيره‌هايم رفتيم سخی. در دامان سخی، گورهای زيادی پناه گرفته اند که از ورای زمين‌های خالدار فقط سنگ‌ گورها هويدا بود و از برکت برف، قبرستان در کفن سفيد پوشيده و مستور بود. اينطور قيافه زمين وحشت‌ناکتر می‌نمايد. داغ داغ شده، لکه‌های ناباب برداشته و عقده برداشته.

2
کينو خريديم. چاکليت هم چنين. در دامان يکی از تپه‌ها که مملو از گورهای رنگارنگ بود افتاديم. چنان برف جنگی سختی در ميان ما در گرفت که منی حقير هرچه کوشيدم از دم پاغونته‌های که به سويم سرازير می‌شدند بج کنم که نمی‌توانستم. خواهرم چونان پاغونده کلان به طرم شليک کرد که عينکم از چشمم غلطيد. از چهار طرفم شليک می‌شد. يکی از پاغونته‌ها به کمره‌ام اصابت کرد و سخت به زمين خورد. فکر کردم که فاتحه‌اش خوانده شد اما خوش‌بختانه سالم ماند. من از همه عکس گرفتم و زياد هم گرفتم. شايد بيش از صد قطعه در استقامت‌های (واژه فرسوده اداری) مختلف عکس گرفتم.

3
رفتيم به مزار سخی‌جان. من يک قوالی زمزمه کردم به ياد سخی‌جان و ديگران هم آواز خواندند. يامولا دلم
تنگ آمده/شيشه دلم ای خدا زير سنگ آمده. يا مولا علی بازم بر سلامت آمدم.../ کسی صدازد اينجا جايی برای بيت خواندن نيست لطفا برآييد! ما چيزی نگفتيم اما آوازخواندن را قطع کرديم. صدای شنيده شد، مردی گفت: مهم نيس که بيت می‌خوانه يا چيزی ديگه مهم ای اس که هرکس به طريقی حاجتش ره بگيره. راستش من حاجت خاصی نداشتم. اما برای ديگران دعا کردم.

4
روز دوم عيد هم به همين رسم گذشت ولی شامگاه آلبوم چهار فصل Four season آنتونيو ويوالدی Antonio Vivaldi را ديديم. موسيقی کلاسيک به معنی دقيقش کلاسيک. نميشود گفت رمانتيک يا مدرن. چون صده که ويوالدی در آن ميزيسته، اصلا حرف و کلامی از رمانتيک و مدرن در ميان نبود. اين تزلزل بعد از قرن هجده‌هم ميلادی و دقيقا بايد بگويم در قرن نوزده‌هم اتفاق افتاد. يوهان سباستيان باخ متأثر از همين بزرگوار است.
بهرحال روز دوم عيد، روز خوبی بود. روزی که در آن موسيقی بود و زيبايی بود. روزی که من خوش بودم و خوش شدم. همين و بس.