امروز فرصت کردم به انترنیت و صفحه سبیل ماندهء وبلاگ سر بزنم. راست قضیه را برای تان بگویم که همینکه صفحه باز شد راست رفتم به صفحه نظرات. بعد از خواندن چند نظر یک دفعه خندهام گرفت، آنقدر خندیم که نزدیک بود صاحب انترنیت کلب بیرونم بیاندازد.
خنده از اینکه یکی میآید برچسب لامذهبی به من میدهد، یکی بیدینم میخواند، یکی مرید آقا حسین می نامد و دیگری هم سنی ام میخواند.
واله و حیران مانده ام از کدام جنسم؟ به کدام بیشتر تعلق پذیرم؟
در این آشفته بازار مبادا چیزی از دهنت برآید، دهن ات را میبویند، اگر چیزی نیابند شکم ات را میدرند، اگر چیزی حاصل نشود آخیرالامر مثله ات میکنند تا حداقل ارضا شوند.
من سخت منتفرم از این نوع حرفهای مشمئیز کننده، بسیار هم علاقهمند نیستم در این بابها بچرخم. نه آنقدر دلبستگیای دارم و نه آنقدر دلبستهام که بدانم. فکر میکنم بقدر کافی آدمهای زیادی به این دستهها روانند که جای پای برای ما نمانده است.
قسمیکه گفتم من نه تنها به حسین و عاشورا، شیعه و سنی بلکه به تمام مذاهب دنیا احترام دارم و هیچ کدام را هم برتر از دیگری نمیدانم. مذهب یهودی یک مذهبی مقدسی است برای پیروانش به همان اندازه که اسلام دین کامل و مقدس برای مسلمانان شمرده میشود و قس علی هذا مابقیهما.
من از جنبه خرافی بودن و قبیح بودن قضیه چند تا عکس را شاهد مثال آوردم نه آنکه مسخره کرده باشم آنطور که بعضی دوستان گفته اند. خواستم بدانم تا چه اندازه این عمل در نزد مریدان عاشورا مقدس شمرده می شود.
نمیدانم حرفهای کدام یکی نمازی است. یکی میگوید مولویهای شیعی این نوع اعمال را حرام دانسته اند و یکی دیگر میگوید در راه حسین باید از مال و جان گذشت.
پس اگر مولویها حرام دانسته اند چرا به پیروانش حکم صادر نمیکنند؟ چرا فتوا صادر نمیکنند تا جلو این نوع خرافات گرفته شود؟
غیر از مولویها چه کسانی پشت این قضیه اند؟
پس همین مولویها هستند که مجالس عذاداری را برپا میکنند و به گفته شما بعد حرام هم میدانند. اگر این نوع اعمال حرام شمرده میشود پس چرا بصورت رسمی اعلام نمیکنند تا جلو این اعمال گرفته شود؟
من از واقعات خونین پارسال توسط دستههای عذادار در کوتهسنگی (غرب کابل) و در حربی شونزی چیزی نگفتم، مبادا خاطری دوستان برنجد و از من آزرده شوند، فقط به یک اشاره بسنده کردم.
فکر میکنم این نوع اعمال را نمیتوان با چوب و چماق جلوگیری کرد. همهء این نوع خرافات در لنگوته ملاها نهفته است. نه تنها پیروان شیعی در این نوع خرافات سرگردانند بلکه پیروان مذاهب دیگر هم بقدر کافی در این گردابها غرق اند.