به تاریخ ۶ و ۷ اپریل، رادیو ازادی به نقل از منبعی مجهول اطلاع داد که جعبه سیاه طیاره سقوط کرده کام ایر که به آمریکا برده شده بود با حضورداشت دو نفر از نمایندگان سفارت افغانستان در واشنگتن مطالعه شد و از آن نتیجه ای را در مورد علت سقوط طیاره به دست نیامده است.
حالا، نه رادیوی آزادی، نه خبرگزاری ها و ژورنالیست ها که همیشه در خمیر مو می‌پالند از مسئولین دولتی افغانستان و شرکت کام ایر نپرسیدند که به چه دلیل این جعبه سیاه به آمریکا برده شد.

از اول هم این موضوع مغشوشیت های را سبب شد بود که جواب نیافت. اول
گفتند که مرجع با صلاحیت فرودگاهها که در بگرام قرار دارد، متشکل از منصبداران آمریکایی است که اجازه نشست به طیاره کام ایر را نداده اند و طیاره به طرف پیشاور رفته و مسئولین میدان هوائی پیشاور به آن طیاره اجازه نشست داده اند. اما منابع پاکستانی بلافاصله این خبر را تکذیب کردند و گفتند که مقامات افغانی هرگز با آنها تماس نداشتند.

وزیر محترم ترانسپورت که در آن وقت در آمریکا بسر می برد از چگونگی قضیه اظهار بی اطلاعی می کرد. یک انجینیر شرکت هوائی آریانا گفت که مسئولین پرواز و میدان هوائی در هرات و کابل مسئولیت داشتند که بعد از مطالعه دقیق وضع هوا، اجازه پرواز بدهند. و بعد در صورت پیدا شدن حالت غیر پیش بینی طیاره در حال پرواز را راهنمائی کنند.

سخنگوی وزیر دفاع جنرال عظیمی که معلوم نیست چرا هم در مورد سیاست خارجی هم در باره مواد مخدر و هم در مورد اختلافات در ولایت هرات نظر میدهد، قلقله کرد که دولت افغانستان بر قلمرو فضائی خود حاکمیت دارد. یعنی اینکه مسئول سقوط طیاره مراجع آمریکایی نیست. اما او هم نگفت که بالآخره برای طیارهء که حدود یک و نیم ساعت در فضای کابل در حال پرواز بوده هدایتی داده شده یا خیر؟ و حالا این هم نتیجهء جعبه سیاه که می‌گفتند منبع مطمئینی برای ثبت اطلاعات دقیق در بارهء چگونگی جریان پرواز و حوادث می باشد.

در اخیر با تأسف زیاد، باید بگویم که در این جریان دردآورترین مسأله خاموشی ژورنالیست ها، سیاسیون، روشنفکران و به اصطلاح مدافعین حقوق انسان و استقلال ملی کشور است.