امروز هوای شهر کابل شدیدا طوفانی است. از حوالی ساعت ده صبح بود که گرد و خاک به آسمان کابل بلند شد. گرد باد های کوچک رفته رفته تمام شهر را تسخیر کرد و هوای کابل یکدم تاریک شد. به گونه‌ای که در فاصله صدمتری کسی دیده نمی‌شد. این روزها از آسمان کابل خاک می‌بارد. البته این اولین روزی نیست که شهرطوفان‌زده این چنین در کام طوفان فرو میرود. هر نصف روز و هر بعد از ظهر کابل این چنین است البته امروز کاملا استثنایی است. به اندازه‌ای که من نتوانستم پنجرهء اطاقم را برای لحظه‌ای باز بگذارم.

خبر دیگر انکه سخنگوی کمیسیون حقوق بشر نادر نادری از سوی وارلاردها و برخی عناصر مخرب در درون دولت تهدید به مرگ شده است. این خبر زمانی انتشار یافت که چندی پیش نادر نادری از چندین محبس خصوصی ایکه توسط مقامات عالی رتبه دولت اداره میشوند، خبر داده بود. گفته میشود این محبس‌ها مربوط به بعضی مقامات بلند پایه دولت میشوند که فعلا در بدنه دولت حضور فعال دارند. آنان هرکدام به زعم خود زندان‌های خصوصی راه انداخته‌اند و با هر کسی اگر عداوتی داشته باشند دستگیر کرده به زندان میاندازند. گفته میشود اکثر کسانی به این زندان‌ها رفته‌اند دیگر باز نگشته‌اند.

در کنار این دسته از مقامات بلند پایه دولتی، سران (بی‌ادبی ماف) مجاهدین قرار دارند که آنها نیز به سهم خود از سالها پیش محبس داشته‌اند و هنوزم صاحب محابسی هستند که نه دولت و نه مردم و نه حقوق بشر از آنها اطلاع دارند. این دسته کسانی هستند که تا دیروز بر کله مردم مظلوم و بیچاره رژه میرفتند ولی جالب اینجا است که همین فرومایگان هنوزم حضور پررنگ دارند. مردم هنوزم علاقمندند که یک بار دیگر زنده به گور شوند و به گورهای دسته جمعی سپرده شوند. نمیدانم طبیعت ما مردم چرا تغییر نمیکنند، همیشه خشونت و همیشه خونریزی است. تاریخ ما سراسر خونریزی است. نمیدانم مایه افتخار است یا شرمساری. گاهی فکر میکنم جان ادوارد استرالیایی راسته گفته بود که !Afghans are tough 

-------------
(جس کی آنی سی رنگو می دوب گیی هی شام
سوچ رهاهو کس سی پوچو اوس لرکی کا نام
تم نی او زخم دیاهی، جسکا کویی دوا بی نهی
تم نی او درد لیاهی، جو نظر آتابی نهی)