رهنورد زریاب من حیث مشاور اطلاعات و فرهنگ در دوره دولت انتقالي، ایفای وظیفه می نمود که در تعیینات جدید از طرف کرزی، از مشاوریت وزیر اطلاعات و فرهنگ به صفت رئیس شورای مطبوعات تبدیل شد. بعد از گذشت چند روز، رهنورد زریاب از پست رياست شواری مطبوعات استعفاء داد. خبر این واقعه در روزنامه آرمان ملی انعکاس یافت و بدنبال آن بی بی سی هم با او مصاحبهء نمود که نشر شد. من از فرصت استفاده نموده و این خبر را مهم یافته خواستم برای دوستان فرهنگی و وبلاگ نویسانی که بیشتر علاقمند هستند تا از قضایایی مهم داخل کشور آگاه شوند، در اختیارشان قرار بدهم. من چیزی اضافه نمیکنم می ترسم مطلب طولانی شده موجب ملال خاطر خوانندگان شود.
چرا از وظیفه کنار رفتید؟
من از طرف دفتر ریاست جمهوری افغانستان دعوت شده بودم، مدتی هم در وزارت اطلاعات و فرهنگ بحیث مشاور ارشد وزیر، کار میکردم. اما در این اواخر، همه در جریان اند که کسی دیگر جانیشن من گردید. من اعتراض دارم با این جانشینی. اعتراض من دو بخش دارد، یکی بخش اصولی و دیگر بخش شخصی.
بخش اصولی این است که جناب کرزی اعلام کردند که شایسته سالاری در کشور مطرح است، حالا دیده شود این آدمی که جانشین من شده باید شایسته تر از من باشد.
من می خواهم بگویم که من از خبرنگاری هفته نامه ژوندون آغاز کردم و رسیدم به ریاست کابل تایمز، و از سوی دیگر می خواهم بگویم که من از دانشگاه کابل دیپلوم لیسانس و از بریتانیا در رشتهء روزنامه نگاری دیپلوم فوق لیسانس دارم. بنابر این، در حدود بیست سال تجربه دارم و دیپلوم ها هم نزد من موجود است. در بخش فرهنگ، من دوازده کتاب چاپ شده به دسترس دارم، چهار کتاب من مطلقآ در مسائل فرهنگ افغانستان است و این آدمی که جانشین من شده است آیا لیاقت و شایستگی همین بست را بجای من دارد یا نه؟ من فکر می کنم که ندارد، به خاطر اینکه این شهزاده است من شخصا به بابای ملت احترام عمیق دارم و لی معنی آن این نیست که فرزند بابای ملت هم همه کارهء افغانستان شده بتواند. من به این عقیده نیستم.
بخش دوم، مسأله شخصی است. من از وزیر اطلاعات و فرهنگ افغانستان جدآ ناراضی و آزرده هستم، به خاطر اینکه وزیر اطلاعات و فرهنگ به من وعدهء یک پست دیگر را داده بود و حتی سرمحقق زلمی هیوادمل وزیر مشاور در مسائل فرهنگی حامد کرزی، به من تیلفون کرده گفت که وزیر اطلاعات و فرهنگ برای تو یک پست را، در نظر گرفته است.
اما دیده شد که برعکس آن چیزی که برای من وزیر اطلاعات و فرهنگ وعده داده بود و برعکس آن چیزی که به وزیر مشاور حامد کرزی گفته بود عمل کرد. در نتیجه من به این نتیجه می رسم که سخن مخالفین دولت حامد کرزی را باید بپذیریم که تصامیم در یک جای دیگر گرفته می شود، وزرای حامد کرزی فقط عاملین تصمیم هستند، یعنی همین تصمیم ها را باید عملی کنند.
آقای زریاب شما طی دو سالی که در وزارت اطلاعات و فرهنگ، بحیث مشاور بودید وضعیت چطور بود، در حالیکه بعضی از شخصیت های دیگر مانند آقای رفیع الله رفيع از شورای مطبوعات خارج شدند و برخی اعتراضات دیگر هم موجود است. از نظر شما وضعیت کار وزارت اطلاعات و فرهنگ و شورای مطبوعات را چطور بررسسی می کنید؟
یکی از پیشنهادهای من که همین حالا نوشته شده است و می توانم آن را پیشکش هموطنان نمایم اینست که من به وزیر پیشنهاد کردم که مجلس رؤسای وزارت برگزار شود و وزیر در حاشیهء پیشنهاد نوشته که این مجالس برگزار می شود در بخش فرهنگی و در بخش نشراتی به ریاست معینان دو بخش در حالی که همگان در وزارت اطلاعات و فرهنگ آگاه هستند که چنین مجالسی برگزار نمی شود.
از سوی دیگر، می توانم بگویم که من در یک و نیم سالی که بحیث مشاور ارشد وزیر کار کرده ام، هرگز وزیر در هیچ مورد از من مشوره نگرفته است و تمام تصمیمات خود را شخصی گرفته و روشنفکران و فرهنگیان افغانستان، بنده را مورد ملامت قرار داده اند که چرا این کار صورت پذیرفته است.
آقای زریاب شما فکر نمی کردید که اگر ریاست شورای مطبوعات را بگیرید، تغییر مثبتی در وضعیت رسانه ها به وجود خواهد آمد؟
به هیچ صورت، همه اهل مطبوعات می فهمند که به اصطلاح شورای عالی مطبوعات و فرهنگ فقط یک نام است و تمام کسانیکه در این شورا عضویت دارند، عناصری هستند که به درد هیچ کاری نمی خوردند، یا پستی برای شان وجود نداشت و کسانی که از کار برکنار می شدند به شورای عالی مطبوعات معرفی می شدند.
مدیر عمومی مامورین برطرف شد، آن را به این شورا معرفی کردند.
رئیس اداری وزارت برطرف شد، او را روان کردند شورا. این شورا یک مجموعه ای از آدم های غیر فرهنگی، غیر اطلاعاتی و آدم هایی که احتمالا در ذخیره نگهداری می شوند، هستند.