امروز از فرصت استفاده کرده یک آژانس خبریای بنام "پژواک" که اخیرا شروع به کار نموده است معرفی میکنم. سرویس خبری پژواک به سه زبان زنده دنیا یعنی پشتو، دری و انگریزی شروع به کار نموده و هر روز آپدیت میشه یعنی بروز میرسه. اکثر رادیوها و نشریهها، مهمترین و تازهترین اخبارشان را از این آژانس به دست میآورند که در این میان رادیوی آزادی روزانه حد اقل دو یا سه خبرش را حتما از وبسایت این آژانس میگیرند. این در حالیست که رادیو آزادی در هر گوشه و کنار افغانستان گزارشدهنده دارند ولی در تکدی و محتاج خبر هستند. آنهم اخبار تکراری در اکثر مواقع. گوش کاخ سفید کر که نشنوه و الا به حساب شان میرسد.
همین امروز عزیز نجیب، وَیانِ رادیو آزادی در پراگ، تمام خبرها را از سایت پژواک گرفته بود. بدون انکه اجازهء بگیرند و حقالزحمهء به آژانس پژواک بپردازند.
من نمیدانم بودیجه هنگفتی که کانگریس ایالت متحده آمریکا سالانه به رادیو آزادی و رادیو صدای آمریکا تخصیص میدهد به کجا میرود؟ آنها نه وندی اند و نه میتواند وندی باشند. چون بالای سری بخش افغان سرویس در پراگ آمریکایها حاکم اند که پشک چونگ زده نمیتواند. بعضی وقتها حتی اخبار و گذارشات در این رادیو مورد سانسور قرار میگیرد. بعضآ اتفاق افتاده است که تعداد کارمندان این شرکت گپپراکنی، به بهانهء انکه خبر را خلاف پالیسی ایالت متحده تهیه نموده است، لینگش را سیخ کردهاند.
بهرحال، به ما چی؟ ما چه کار داریم که لینگ چه کسی و چه وقت سیخ میشود. خدا کند تمام مردم دنیا لینگ شان همین لحظه سیخ شود. به ما چی!
در ضمن مناسب میبینم که از یک وبلاگنویس چیره دست و حرفهء ایرانی حسین درخشان(سردیر: خودم) تشکر کنم.
گپ اصلی این است که حسین درخشان چند روز پیش یک خبری که بعضی مولویهای اسلامی در استفاده از وبلاگ و وب نویسی اظهار نظر کرده بودند، اشتباها لینک داده بود به نام مولوی افغان. من کنجکاوانه رفتم به منبع اصلی و مطالب را پیهم از زرهبین گذراندم و در برگشت یک اعتراض بسیار شدیدالحنی برایش نوشتم و خواستم که بدون وقفه نام افغان را بردارد. چون در آنجا هیچ نام از افغان نیامده بود که حسین درخشان آنرا لینک داده بود.
به زودی حسین درخشان از خودش عکسالعمل نشان داد و لینک را اصلاح کرد. و در ضمن لینک وبلاگم را در صفحهاش گنجانده بود که اظهار امتنان میکنم در همینجا.
و در ضمن پوزش میطلبم از برادر حسین درخشان، چه بسیار سخت و شدیدالحن نوشته بودم. شما میتوانید آن یادداشت را در صفحهاش بخوانید.
توصیه میشود که از صفحهء او هر قسم شده یکبار دیدن نمائید. کارهای او قابل ستایش است. او یکی از بهترین وبلاگنویسان زبان فارسی شناخته شده است. صفحه او شاید روزانه بیش از ۵۰۰ بیننده داشته باشد که این رقم را در بعضی مواقع بیبیسی کمایی نمیتواند.
سال گذشته جایزهء بهترین فوتو وبلاگ را از شبکه دویچویلی آلمان از آن خود کرد. او فعلا در تورنتو-کانادا زندگی میکند. و هر روز در صفحهاش حضور گرم دارد.
این هم لینک صفحه حسین درخشان:سردبیر: خودم
در ضمن در یادداشت بعدی، در مورد دزدان کوه چپری میپردازم که بعد از گذشت یک ساعت از سقوط طیاره کام ایر، به قله کوه میرسند و هست بود مردگان را به یغما میبرند.
رادیوها خجالت میکشند این خبر را پخش کنند. حتما ترس دارند از آمریکاه. ترس چیزی بدی است، مبادا انسانها به آن مبتلا باشند.