اهانت اسپنتا به هزاره ها

من این مقاله علی امیری را خواندم و به شدت مرا تکان داد. اسپنتا در آخرین روزهای وزارتش گفته است که او تاوان آوردن هزاره ها را در وزارت خارجه می دهد. تحقیر از بیشتر؟
برای دانشجویانی که در کابل از پس اسپنتا راه میرفتند، پیشنهاد می کنم مقاله را برای حداقل یک بار هم شده بخوانند. اسپنتا با نام و نشان روشنفکری وارد افغانستان شد. برای اولین بار اسپنتا را بر مزار غبار و محمودی دیدم. در سخنرانی کوتاه و تا حدی بی ربطش به احمدشاه مسعود تاخت و از او بنام سنگ فروش و قاچاقبر سنگ یاد کرد. محب بارش هم بود و هر دو درافتادند تا سرحد دشنام.
از همان روز به بعد من روی اسپنتا شک داشتم که آدم با درایت و قابل اعتمادی باشد. او بارها بر کلمه گله و تشبیه مردم را به گله مضحکانه تاکید می‌کرد. هرچند این بحث را میگذارم به فرصت دیگر تا روی این قضیه مفصل صحبت شود. اما اکنون مهمتر از همه این است که نوشته امیری را به دقت بخوانید و رویش فکر کرد.
و بعد مهمتر از همه اینکه نوشته اسد بودا را بخوانید که سالها پیش با این نوشته دروغ های اسپنتا افشاء شد و بعد از جنب و جوش های روشنفکری نمایی که در کارته سه و دانشگاه کابل راه انداخته بود، یکدم سقوط کرد.

سالک طریقتِ‌ آدورنو یا خادم دولتِ‌ لیبرال؟ اسد بودا
اسپنتا: قبای روشنفکر بر قامت دیوان سالار. علی امیری

و این مطلب را هم پیشنهاد می کنم که اسپنتا از احمدشاه مسعود بارها بنام سنگفروش یاد می کرد. این مطلب از متن سخنرانی اش گرفته شده است.
اسپنتا: احمدشاه مسعود سنگفروش بود