برگشت به درس

دوستان معظم، مکرم، محرم و مقدم - خدمت شما به عرض رسانیده شود که بنده از یک دوره تعطیلات میان سیمستری لذت بردم. خیلی کارهای خوب کردم. از جمله به حد کافی استراحت کردم، تلویزیون دیدم، نوشتم و فکر کردم. شاید بخندید که چرا استراحت. دلیلش این است که زندگی در کالج بیخوابی دارد. سیمستر اول به شدت برایم سخت بود. هفته‌های اول هرگز نخوابیدم. همه چیز تازه بود و من باید یاد می‌گرفتم. فکر می‌کردم در میانه ترم از پا میافتم. مهمتر از همه اینکه ترس داشتم که نمره کافی بدست نیارم. اما به زور خدا و دعاها و مناجات های شب روز، نمره هایم خوب بود و خصوصا در امتحان پایان سیمستری نمره عالی گرفتم. حالا خوشحالم و این سیمستری بهاری مانند آب خوردن می‌ماند. تشکر از خودم و دعاهایم که کارساز افتاد چون اگر بیخوابی نمیکشیدم و مناجات نمی‌کردم شاید در نصف راه مانده بودم.

همین متن کوتاه را با کم حوصلگی می نویسم چون فرصت برای فکر کردن نمانده است. باید به چیزهای مهمتر فکر کنم. از جمله اینکه آیا فاجعه هائیتی یک موضوع حقوق بشری است. با این پرسش، مغز در جا هنگ میکند درسته؟ حقوق بشر، معمولا بر اساس یک سری تخطی های است که مرتکب شونده آن ما انسانها هستیم. اما در این مورد هائیتی چطور؟ مرتکب شونده این فاجعه کیست؟ اگر خداست، آیا می‌توانیم خدا را به محاکمه بکشانیم؟
این موضوع به یک بحث داغ تبدیل شده اما متاسفانه جواب‌های سازنده‌ای در این زمینه ارائه نشده است. فقط می توان گفت که نفس فاجعه به نحوی ربط به حقوق بشر دارد - چون بشر دچار این درد شده است اما این درد را کی و چه بر بشر وارد کرده است؟

در ضمن در هفته آینده، یعنی روزهای شنبه و یکشنبه یک مطلب دیگر در مورد تلویزیون فارسی بی بی سی در راه است. و از یاد نبرید که بدون رای شما موفق نخواهم بود. در نصفه راه ماندم آنهم با پرنگی ها. اول فکر کردم که نباید در رقابت شرکت کنم. اما همینکه دریافتم یک عالم دوست و وطندار پشت سرم است، گفتم برو که سرش رای هم نمیزنم. وقتی آدم با بیگانه رقابت می کند، از کی باید کمک بخواهد؟ معلوم است که وطندارانم مرا تنها نمی گذارند. اما من اکنون تنها هستم. به خاطر رفاقت و همدلی به من رای دهید. نگفتید در عوض من چه کار می توانم به شما بکنم؟
قول: من می نویسم. چه می نویسم. طنز، ریشخندی، انتقاد، آموزنده و اطلاعات دست اول. همه اش خوب است درسته؟ در گذشته هم نوشتم. مثلا هیچکس به اندازه من علیه بی احترامی ها و اهانت های مطبوعات ایرانی علیه مهاجرین افغان و در کل افغانها عکس العمل نشان نداده است و الخ.
بی ربط نمی نویسم. همیشه بعضی چیزهای آموزنده است که برای یک خواننده جالب واقع خواهد شد. خواننده را میشناسم و ذهنش را تحریک می کنم البته دلپذیر و مثبت.

به این لینک ها رفته به من رای دهید. نیاز به ثبت نام ندارید فقط روی ستاره ها کلیک کنید. برای هر کدام شان جداگانه رای بتین. شش دفه.
1- زیبایی مسحورکننده دریاچه بند امیر
2- ریش حنایی
3- صیقلکار کوچک خیابانی
4- خایگنه فروش کوچک
5- غذا دادن به کبوتران سخی خوشبختی می‌آرد.
6- اردوی ملی، فرزندان غیور وطن