کشوری که در فاجعه هائیتی سریع عمل کرد

واقعیت‌ها را نمیشود انکار کرد. باید به قدرت و عظمت آمریکا باور داشت. کشوری که از هر لحاظ بزرگ، وسیع، با جمعیت زیاد و کشوری که فرهنگ‌های متفاوت را در خود جا داده است و از نظر اقتصادی هم غنی‌ترین کشور دنیاست، به همان پیمانه بزرگی‌اش‌، درسخاوتمندی و بزرگمنشی هم دست بالای دارد. نمونه بسیار عینی آن را ما در فاجعه انسانی هائیتی می‌بینیم. فاجعه‌ء هائیتی آنقدر بزرگ بود که اگر آمریکا نمی‌بود شاید آنانیکه زیر آوار گیر مانده بودند تا حال جان داده بودند. کمک‌های کشورهای دیگر هم آهسته بود و هم ناچیز. ارتش آمریکا سریع عمل کرد و نشان داد که این کشور در برابر هرگونه حوادث آماده و سریع عمل می‌کند.
امروز در کافی ‌شاپ استارباکس starbucks قهوه می‌خوردم، چشمم به لوحه‌گکی در بالای سرم افتاد. در آن نوشته شده بود: "استارباکس، مبلغ یک میلیون دالر به برای تسکین دردهای زلزله زده‌گان به هلال احمر کمک کرده است."

در نظر بگیرید، یک کافی شاپ (هرچند استارباکس یک کامپنی بزرگی قهوه‌خانه‌ است) تا این اندازه جوانمردی داشته باشد شاید کامپنی‌های غول دیگر آمریکایی چندین برابر کمک کرده باشند. هرچند اطلاعات من در این زمینه کم است اما از آنجایی که این روزها سی‌ان‌ان را می‌بینم، بد نیست برای آگاهی دوستان بنویسم که تنها صفحهء لری کینگ در سایت سی‌ان‌‌ان بیش از 7 میلیون دالر جمع آوری کرد. از یک خانم آمریکایی پرسیدم، مردم چگونه توانستند در ظرف یک هفته بیش از 7 میلیون دالر کمک کنند؟ در پاسخم گفت:
"ساده اس. امیطو که خبرهای سی ان ان را میبینی، قهوه ته می خوری و کیف و خنده ته از یاد نمی بری، یک دفه میبینی که یک بنر کوچک در گوشه چپ تلویزیون ظاهر میشه که در آن نوشته شده با یک اس ام اس از تلفن تان ده سینت به زلزله زده‌گان کمک کنین. امیطو که تلویزیون ره سیل میکنی، مبایلته از جیبت میکشی، یک اس ام اس به لمبر تلفن میفرستی ده سینت از حسابت میریزه به حساب اونایی که می خواهند به مردم هائیتی کمک کنن. اگر عشقش ره داشتی که بیشتر کمک کنی میری آنلاین پول میپردازی."

جالب نیست؟ در ضمن اطفال خردسال در خیابانها، در اجتماعات کوچک و بزرگ ظاهر شدند و به اندازه توان شان به اطفال هائیتی کمک جمع آوری کردند. در ضمن دولت آمریکا هم اعلام کرد، آن دسته از کودکانی که در یتیم خانه‌ها زندگی می‌کردند و یا آنانیکه والدین شان را در زلزله از دست دادند در آمریکا به فرزندی گرفته خواهند شد.

بد نیست همیشه از خود مان بپرسیم سهم ما در این گونه فجایع انسانی طبیعی که همه ما را تهدید می‌کند چیست؟ چطور می‌توانیم به بینوایان کمک کنیم؟

اگر می‌خواهید در زندگی تان با آرامش و آسودگی خاطر زندگی کنید، بینوایان را از یاد مبرید. با کمک اندک به بینوانان هم دَینی انسانی ما ادا می‌شود و هم یک نوع آرامش روحی به ما به ارمغان می‌آورد.