بهانه‌ها

این روزها سخت مشغول شدم. دلیل کم‌نویسی در وبلاگم یکش نبود فرصت است. مهمتر از همه نکته‌ای است که از وقتی که در این کالج داخل شدم، روز بروز مرا به کم‌نویسی واداشته است. آن نکته این است که خیلی چیزها اتفاق میفته اما فکر می کنم نیاز به ذکر ندارد. آدم می‌تواند هر روز چیزی بنویسه اما چیزی که به دردنخور باشه ننوشتنش بهتر است. این فضا اندکی عرصه کلی گویی و آن همه خزعبلاتی را که می‌نوشتم بر من تنگ کرده است. چاره چیست جز تن در دادن.

در وب سایت جمهوری سکوت، نوشته از صالح جهانگیر با عنوان "فقر کلام و حرص گفتار" نشر شده که بسی خواندنی است. به این جمله توجه کنید من از متن برداشتم: "فقر کلام، نشانهء کوچکی روح، محدودیت ذهن و کوتاهی دیوار دنیای آدمی است."

در ضمن پیشنهاد می کنم، مصاحبه دکتر اشرف غنی احمد زی در برنامه به عبارت دیگر در تلویزیون فارسی بی‌بی‌سی را ببینید. همچنین در تاریخ 9 ماه نوامبر آقای احمدزی، مقاله‌ء تحت نام "برای کرزی ماه عسل وجود ندارد" در نشریه گاردین به نشر رسانده که خواندنی است.

در آستانه دو عید قرار داریم، عید قربان و عید روز شکرگزاری (Thanksgiving Day). هر دو عید بر شما مبارک باد. من برای دو روز به فیلادلفیا می‌روم و این عید را جشن می‌گیرم. تا بعد....

Read more...