در هر دقیقه یک نفر بر اثر خشونت‌های مسلحانه کشته می‌شود

October 24، 2009

در هر دقیقه یک نفر توسط خشونت های مسلحانه کشته می شود

رشک بورزیم به آن روزها که انسانها با آرامش زندگی می‌کردند. رشک بورزیم به آن عصرهای که بزرگانی زیستند و اندیشه‌های تابناک شان امروز جهانگستر شده است. رشک بورزیم به آنروزهای که دامنه خصومت از دایره از قریه، اجتماع‌های کوچک و منطقه فراتر نمی‌رفت و به زودی با پادرمیانی مسئله را حل و فصل می‌کردند. حتی رشک بورزیم به اسلحه‌های آنزمان که شمشیر، تبر، تیشه و پلخمان بود.
بعدها چیزی بنام تفنگ ساختند و انسان‌ها همدیگر را با استفاده از آن هدف قرار دادند. بعدا بمب اتم ساختند و با آن شهرها را ویران کردند. مغلوب شدند و مغلوب کردند و بعد به تماشا نشستند. رویکرد جدیدی به آن افزودند "دپیلوماسی" چیزی که باید از طریق آن سخن گفت و راه چاه خصومت را دنبال کرد.
مخاطب اصلی کیست، جز خود ما انسانها. کسی کسی را نباید مقصر بداند. همه مقصرند چه در ساخت سلاح، چه در تویح آن و چه در استفاده از آن.

امروز ما در عصری زندگی می‌کنیم که تنها یک صفحه ماشین حساب، یک پرده تلویزیون و چند تا کلید زندگی ما را از فرسنگ‌ها فاصله تهدید می‌کند. نیازی به این ندارند که به کوه‌ها بروند و سلاح حمل کنند. صبح‌ها بوت و کوت کرده به دفتر کار شان می‌روند و با استفاده از صفحه رادار هدف‌یابی کرده شلیک می‌کنند. به همین ساده‌گی انسانها نابود می‌شوند. چرا؟ چون عده‌ای از مذهب سوء استفاده می‌کنند و بعضی‌های دیگر بیش از حد افراط می‌کنند و عده‌ای هم عمدا در پی نابودی همنوعان خودند. نمونه‌های آن نسل کشی رواندا و دارفور، کردها، ارمنی‌ها، یهودیها و هزاره‌ها. (در این صفحه نسل‌کشی‌‌ها ثبت شده است، شما می‌توانید با اطلاع دقیق همراه با سند – مثلا از سایت دیدبان حقوق بشر ـ صفحه افغانستان در ویکیپدیا را کامل کنید)

با این مقدمه می‌خواستم به یک واقعه مهم تاریخی موسوم به "معاهده کنترول و منع تجارت تسلیحاتی" بپردازم که چند سال است بر سر زبانهاست. این معاهده توسط یک تیم از برندگان جایزه صلح نوبل که توسط اوسکار آریاس سانشیز، سیاست‌مدار و رئیس جمهور فعلی کوستاریکا رهبری می‌شود در سال 2003 به مجمع عمومی ملل متحد پیشنهاد شد. در سال 2006 مجمع عموی سازمان ملل متحد آنرا در دستور کار خود قرار داد و از تمام کشورها خواست که این معاهده را امضاء کنند. تا حال 153 کشور به این پیمان رای دادند اما 24 کشور دیگر که اکثر آنها کشورهای عربی هستند و در میان آنها ایران، اسرائیل و کشورهای آسیایی جنوبی هم شاملند از رای به این پیمان سرباز زدند.

در تاریخ شش و هفت آگست امسال، کنفرانس بزرگی با حمایت سازمان عفو بین‌الملل و آکسفام در مقر سازمان ملل متحد در نیویورک برگزار شد که در آن گزارش‌های تکانده‌ای نسبت به تجارت اسلحه و کشتار انسانهای بی‌گناه به نشر رسید. آژانس فرانس پرس به نقل از گروه مبارزه علیه تجارت تسلیحات، می‌نویسد، حدود 2.1 میلیون نفر تنها در سه سال گذشته بصورت مستقیم و یا غیر مستقیم توسط خشونت‌های مسلحانه ازبین رفته‌اند. اکثر این قربانیان افراد بی‌گناه هستند اما مشخصا بیش از 700000 هزار نفر افراد بی‌گنها در درگیری‌های ازبین رفته‌اند که شامل افغانستان، سومالیا، سودان و سریلانکا می‌شود. آژانس فرانس پرس به نقل برگزارکنندگان این نشست می‌افزاید، از سال 2006 بدینسو، هر روز حدود بیش از 2000 نفر در اینگونه خشونت‌ها کشته می‌شوند و این در حالی است که کشورها به منع خرید و فروش اسلحه و کاستن آن موافقت کرده‌اند.

به نقل از یک گزارش جداگانه توسط آژانس خبری آلمان، تپانچه‌های آلمانی در بازار سیاه افغانستان و پاکستان به قیمت 1,000 تا 1,600 دالر خرید فروش می شود. در سال 2006 وزارت دفاع آلمان، حدود 10,000 تپانچه به عنوان کمک به نیروهای امنیتی افغان به وزارت داخله افغانستان تسلیم کردند که از جمله 10,000 تپانچه تنها 4,563 عدد آنان توسط واحد امنیتی نیروهای آمریکا ثبت شده است و گفته می‌شود که از بقیه آنها اطلاعی در دست نیست. معلوم نیست که این سلاح‌ها چگونه به بازار‌های سیاه راه یافته است.

تاکنون، اقتصاد جهانی همیشه در گرو دو عنصر مهم بوده است: تجارت اسلحه و موادر مخدر. در این میان، افغانستان تنها قربانی این دو عنصر بوده که سود آن به جیب باندهای مافیایی می‌ریزد اما خون افغانها می‌دهد. این حالی است که افغانستان، یکی از آن کشورهای است که این معاهده را امضاء کرده است. بنا به برخی گزارش‌ها اکثر مردم افغانستان چه در شهرها و در چه دهات بصورت غیرقانونی مسلحند. گفته می‌شود، ساليانه پنج تريليون دالر حجم کل تجارت جهاني حداقل 16 درصد آن (800 ميليارد دالر) به اسلحه تعلق دارد و 8 درصد (400 ميليارد دالر) به مواد مخدر. به عبارت ديگر، تقريباً روزي دو ميليارد دالر صرف اسلحه مي شود و روزي يک ميليارد دالر صرف مواد مخدر. اين در حالي است که اگر هر ساله فقط 40 ميليارد دالر صرف مبارزه با بيسوادي و فقرزدايي شود، پس از ده سال جهل و فقر ريشه کن شده و تمامي مردم دنيا از سواد و بهداشت و تغذيه کافي برخوردار خواهند شد.

برای اطلاعات بیشتر در مورد کامپاین مبارزه علیه تجارت اسلحه در جهان به وب سایت "صدای اعراض" مراجعه کنید.

به امید آن روزی که آموزش جایی سلاح و خشونت را پر کند.

0 نظرات شما:

ارسال يک نظر

لطفا آنچه مربوط به یادداشت می شود بنویسید.


کليه حقوق اين سايت متعلق به نسیم فکرت است.هرگونه اقتباس يا برداشتي بدون ذکر ماخذ مجاز نيست .