بعد از ضياع فرصت‌های زياد بالآخره گردانندگان سياست کشور ما پی بردند که وجود يک سازمان استخبارات قوی، عنصر مرکزی تأمين امنيت است. زيرا بدون اطلاعات دقيق، عمليات نظامی نتيجه‌ی مطلوب به بار نمی‌آورد. چنانکه تا حال شاهد بوده‌ايم بسياری از اين عمليات‌ها و گرفتار نمودن اشخاص مظنون به دليل راپورهای غلط و مغرضانه، نتايج معکوس به بار آورده است. چيزی که اکنون قابل نگرانی است پی‌ريزی اين سازمان براساس معيارهای تجربه شده‌ای منفی اين چهار سال اخير است که در آن به نام مشارکت اقوام، برای گروه‌های قدرت مافيايی ضد نظم و قانون سهميه می‌دهند.

اگر سازمان استخبارات کشور نيز به جايی محل تجمع اشخاص کاردان، صلح دوست و انسان‌دوست محل نفوذ گروه‌های باشد که در پی تقويت منافع خويش ثروت‌اندوزی و حفظ سلطه غير قانونی به هر عمل دست می‌زنند و از همکاری با دشمنان خارجی افغانستان نيز ابا ندارند اين آخرين اقدام نيز بر یأس مردم افزوده باعث سلب اعتماد و عدم همکاری آنها می‌شود و اوضاع به طرف خرابی بيشتر پيش می‌رود.

مصلحين افغانستان از مقامات رهبری دولت، سازمان ملل متحد و کشورهای همکار انتظار دارند که حداقل در اين مورد شايستگی را با تمام ابعاد آن يعنی کاردانی، مردم دوستی‌ و فداکاری به حيث معياری اساس‌گذاری يک سازمان امنيتی و اطلاعاتی کارآمد که واقعا نقش محوری در مبارزه با انواع خرابکاری خواهد داشت در نظر بگيرند.