سایت خبرگذاری آژانس پژواک عکس‌های دلخراشی را از اجساد باقی مانده سانحهء هوایی طیاره کام‌ایر که در 3 فیبروری در کوه چپری سقوط کرد، پخش نموده است. بنا به گفتهء این منبع، دایرکتر خبرگذاری آژانس باختر آقای دانش که خود در 29 ماه مارچ یعنی درست 56 روز بعد از سقوط طیاره کام ایر به محل حادثه (کوه چپری) رفته و از نزدیک عکس‌های را از 6 جسد خراب شده گرفته است. این در حالی است که تیم نجات و مقامات بلند پایه دولت افغانستان و به دنبال آن رادیوها ادعا میکردند که اجساد تمامی 104 تن سرنشین طیاره کام‌ایر کشف شده اند.
خبر ذیل از سایت آژانس پژواک گرفته شده است:
عکس‌ها را در این لینک ببینید.
 کابل
11 حمل، آژانس خبری پژواک

گر چه دولت افغان دو هفته قبل تکمیل انتقال اجساد طیارۀ سقوط شدۀ کام ایر را اعلام نمود، اما خبرنگار آژانس خبری پژواک ا کنون در منطقه اجساد شش تن و اعضای تیت وپاشان بدن انسان را مشاهده نموده است.
جنرال ظاهرعظیمی سخنگوی وزارت دفاع ملی بتاریخ 22 حوت سال جاری ، بعد از چهل روز جسنجو اعلام نموده بود که تمام اجساد از محل حادثه انتقال داده شده اند.
همچنان وزارت خاطر نشان ساخته بود که تا کنون اجساد 42 تن شناسایی گردیده که از جملۀ آن 17 تن آنها خارجی اند.
بتاریخ نهم حمل بعد از سه و نیم ساعت پیاده روی ، به کوه څری(جای که طیاره سقوط نموده بود) با تحمل مشکلات زیاد خود را به محل این اجساد رساندم.

از دشمن مخفی (ماین) در زمین آنقدر هراس نداشتم که از پرنده گان خونخوار هوا میترسیدم.
پرنده گان مذکور بالای سرم گزمه مینمودند و زمانی بالایم به نیت حمله نیز پائین آمدند.
پرنده گان خونخوار روده ها و دیگر اعضای بدن اجساد را جدا نموده و به هوا بلند میشدند و در هوا بالای آن با هم زد و خورد مینمودند.
گوشت و پوست پا های اجساد جدا شده بود، استخوان های سفید و مغز های پراگنده برایم احساس ترس را به وجود آورد و با دیدن آن پا هایم سست گردید.
هر چند تا کنون همان استخوان های خاک آلود و پارچه های اعضای بدن در چشمانم صحنۀ های ترس آوری را ترسیم مینماید اما دگروال ظاهر مراد عضو دفتر مطبوعاتی وزارت دفاع ملی به آژانس خبری پژواک گفت که عملیات آخری انتقال و شناسایی اجساد بتاریخ 25 حوت خاتمه یافته است.
وی افزود که عملیات مذکور زمانی پایان یافت که از اثر انفجار ماین در منطقه یک تن از عساکر اردوی ملی به قتل ویک تن دیگرمجروح گردید.
بنابر معلومات وی، گزارش اخیر آنها حاکی است که یک جسد قربانی حادثۀ مذکور هم در منطقه باقی نمانده است.
وی گفت: (( جستجو و انتقال کاملاً خاتمه یافته و اجساد در ( شفاخانه ) چهارصد بستر انتقال داده شده اند.))
باشنده گان قریۀ توری زوری څگی از کوه خویش که بنام څرۍ یاد میگردد و پارچه های متلاشی شدۀ طیاره و اجساد در دره و قلعه های آن موجود است نفرت و هراس دارند، کوه شب و روز در چشمان آنها حالت ترسناک اجساد را تصویر مینماید.
هوا پیمایی شرکت خصوصی کام ایر که به شمول کارمندان طیاره 104 تن سوار آن بود، بتاریخ 15 دلو از ولایت هرات به قصد کابل پرواز نموده بود، بعد از رسیدن بۀ کابل بالای کوه ځری ،واقع در جنوب کابل سقوط نمود.

کوه مذکور که مربوط ولسوالی خاک جبار ولایت کابل میباشد 13333 متر ارتفاع داشته و تقریباً در 35 کیلو متری شهر کابل موقیعت دارد.
اردوی ملی، پولیس و نیرو های ناتو عملیات خود را در منطقه به پایان رسانیده و اکنون در آنجا اثری از عملیات نیرو ها به چشم نمی خورد.
من با احمد شاه 30 ساله ، باشندۀ کمرچینوی ملا عمر ولسوالی خاک جبار که باکوه های مذکور آشنا است ساعت دوازده بجۀ ظهر پیاده حرکت نمودم، تقریباً یک ساعت بعد به منطقۀ آنها (توری زوری څکی) رسیدیم.

در این محل 12 آشیانه کوچیهای خروت قرار دارند که در بهار به آن محل کوچ میاورند.
اردوی ملی در اینجا عملیات مینمود و به گفتۀ احمد شاه، آنها برعلاوۀ دو اتاق آنها خیمۀ های دیگرآنها را نیز زده بودند.
جای مذکور از کوه فاصلة زیاد دارد، اردوی ملی بخاطر عملیات خویش به اندازۀ دو متر راه الی کوه را از وجود ماین ها پاکسازی نموده بودند.
از اینجا حرکت بالا شدن به کوه ځری را آغاز نمودیم، بعد از دو ساعت پیاده روی نخست خود را به اجساد رسانیدیم، اجساد را یکی پی دیگر تماشا نمودیم، بدن شش جسد سالم بود و دستها، پاها و پارچه های بدن اجساد دیگر در قله های کوه پراگنده وجود داشت.

بسوی یک جسد که نسبتاً بزرگ بود رفتیم زمانیکه بخاطر عکس برداشتن وی را به کمره برابر مینمودم از بدن وی خون تازه جاری گردید.
در اینجا تا کنون لباس های اجساد سالم در بدن آنها میباشد.
در محلات مختلف کوه شش جسد وجود داشت که از آن جمله دو جسد در محلی وجود داشتند که به گفتۀ رهنماء، در آنجا ماین وجود ندارد.
رفتن به طرف چهار جسد دیگر دشوار بود اما رهنماء برایم راهی را نشان داد که امکان نجات یافتن از وجود ماین ها میرفت.
به نقش پای وی قدم گذاشته و خود را به دو جسد دیگر رسانیدم، آنها به حالت بسیار خراب قرار داشتند در چهار طرف آنجا ماین ها نیز معلوم میگردیدند.
دو جسد دیگر که در خریطه های مخصوص گذاشته شده بودند نیز در جای خویش باقی بودند، به گفتۀ روشان 50 ساله یک تن از باشنده گان دیگر منطقه، اردوی ملی اجساد مذکور را زمانی رها نمود که دو تن آنها بالای ماین قرار گرفته یکی آن کشته و دیگر آن جراحت برداشت.
اگر چه ریزش برف گذشته اجساد مذکور را خراب نساخته اما آفتاب هفت روز گذشته آنها را غیر قابل شناخت ساخته بود.
احمد شاه میگوید که دل پدرش به اجساد مذکور بسیار میسوزد چند بار کوشش دفن آنها را نموده اما آنها مانع وی گردیده اند: ((پدر ام بیلچه را گرفت و گفت که من دفن شان میکنم.))

وی میگوید که از مسوولیت دولت می هراسند در غیر آن دفن اجساد را وظیفۀ خویش میدانند.
احمد شاه میفزاید که هیچ کس به حال مرده ها رحم نمی کند: ((دولت حصۀ زاغها را گذاشته است. ))
کوچی های منطقه آمادۀ انتقال این اجساد اند که اجساد را به دولت تسلیم نمایند.
گل آغا 45 ساله کوچی در منطقۀ مذکورکه در دامنۀ کوه ځری زیست مینماید آماده بر این است که به همکاری دوستان دیگر اجساد را از اینجا انتقال بدهد اما برای این کار از دولت امتیاز میخواهد.
مستری 35 ساله باشندۀ کنده خڅری سروبی که در بازار سروبی دکان رادیو سازی دارد و در اینجا برای بردن مال های باقی ماندۀ قربانیان آمده بود میگوید که اگر دولت در هر جسد ، برایش 20000 افغانی بپردازد، هر شش جسد را پائین مینماید.

فدا محمد فدوی معاون شرکت کام ایر در کابل کار دولت را در مورد پایان میخواند اما باز هم از دولت خواستار انتقال تمام اجساد است: ((تقاضا و خواست ما همین است اگر اجساد تکمیل نشده باشد هرچه عاجل اقدام و تدابیر بگیرند."
سید حسن 25 ساله یک تن از باشنده گان کابل که برادر خویش سید حبیب مرتضوی را در حادثۀ کام ایر از دست داده است و تا کنون جسد وی را دریافت نه نموده بالای مسوولین دولت اعتراض مینماید.
وی از دولت خواست تا قربانیان کام ایر را شناسایی و اجساد آنها را به فامیل های شان بسپارند.
-----------------

و اینک شما و وجدان تان قاضی در این کشور چه می‌گذرد؟؟