چقدر مسخره است بعد از چهار روز نیروهایی واکنش سریع وزارت دفاع، اردوی ملی، نیروهای واکنش سریع ناتو، نیروهای آیساف و نیروهایی واکنش سریع آمریکایی توانستند لاشه ای هواپیما را در 30 کیلومتری شرق کابل در کوه چپری، قلهء پوشیده از برف، بیابند. آن هم به کمک پنج نفر کوه نورد نیروهای اسلوونیایی.

جالب اینجاست که رادیوها، مکررا در خبرها ذکر می کنند " بیم آن می رود که هیچ یک از سرنشینان جان سالیم از این حادثه به در نبرده اند" و " ممکن است تمام سرنشینان جان شان را باخته باشند".

فکر کنید! در ارتفاع بیش از 3300 متری کوه، بیش از هشت فوت برف، بالای 22 درجه زیر صفر، هنوز بعد از چهار روز رادیوها در زنده ماندن سرنشينان هواپيما در ترديد اند. من نمی دانم این رادیوها این قدر الاغ اند یا مردم را الاغ فکر می کنند. همین امروز از رادیوی آزادی شنیدم جعبهء سیاه طیاره را جبهه سیاه می خواند (تناقض گویی و هزار نوع اشتباهات که سر جایش، در وقتش به آنها می پردازم).

متاسفانه از سرنشینان افغان نام برده نمی شوند فقط خارجی ها هستند که نام شان سر زبانهای رادیوها هستند. گفته می شود از 104 نفر سرنشین 9 نفر ترکی، 6 نفر آمریکایی، 3 نفر ایتالیایی، 6 روسی و بقیه کلا افغانها بوده اند.

معلوم نیست که چه دسیسهء در سقوط این هواپیما در کار بوده است. تناقض گویی هم چنان ادامه دارد. دو روز پیش سخنگوی نیروهای ایتلاف گفته بود که برج مراقبتی بگرام اجازه پایین شدن هواپیما را در همان اول داده بود ولی خلبان طیاره از فرودآمدن در میدان هوایی بگرام، خودداری کرده است. دیروز دو شنبه از همین سخنگوی ایتلاف در یک کنفرانس مطبوعاتی شنیدم که تماس با بوینگ 737 کام ایر را انکار می کرد و گفت طیاره مذکور با برج مراقبتی بگرام تماس نداشته است. این درحالی است که میدان هوایی کابل، بگرام و بعضی از میدانهای هوایی ولایات دیگر نیز به دست نیروهای ایتلاف می باشند. ولی اینگونه تناقض گویی و دروغ از طرف سخنگوی نیروهای ایتلاف، مردم را سخت خشمگین ساخته است.

ساکنان بت خاک که نزدیک به کوه چپری هستند گفته اند که روز پنج شنبه حوالی ساعت سه بجه بعد از ظهر دو انفجاری را با فاصله کم شنیده اند. گفته می شود، طیاره قبل از انکه به زمین بخورد به هوا منفجر شده است البته معلوم نیست این خبر تا چقدر صحت دارد. بهرحال می تواند مورد بحث برانگیزی باشد برای صاحبان اهل نظر و خوراک چند تا رادیو با هزار نوع تناقض گویی های شان.

این روزها حرف های زیادی در باره سقوط طیارهء کام ایر از این و آن شنیده می شود که تعجب مردم را برانگیخته است. بعضی ها دولت را مقصر می دانند که چرا به یک شرکت خصوصی روسی که تمام کارکنان شرکت آن روسی می باشند اجازه داده است تا در افغانستان فعالیت کند. و بعضی هم گفته اند این بی باکی حاصل لجاجت و جدال اشرف غنی احمد زی وزیر داخله سابق با مقامات مسئول هوانوردی بوده است. معلوم نیست کسی زورش به این آمریکایی ها می رسد تا آنها را هم مقصر و دخیل در این حادثه بدانند یا خیر.

خانواده هایی که عزیزان شان را در این حادثه دلخراش از دست داده اند همچنان سرگردان و به بلاتکلیفی به سر می برند. بعضی از خانواده ها خودشان را به پای کوه چپری رسانده اند تا عزیزان شان را به دست خود از زیر آوار برف بیرون بیاورند ولی متاسفانه نیروهای آیساف از صعود آنها به کوه، سرسختانه جلوگیر کرده اند. از طرف دیگر، دولت تا هنوز هیچ غم شریکی و احساس مشترک با خانوادهء قربانیان در این سانحه را اعلام نکرده است گرچه حامد کرزی پیام تسلیتی را انشتار کرده است که آن بسنده نخواهد بود. بهتر بود، دولت یک روز عزای عمومی اعلان می کرد تا درد خانواده های که عزیزان شان را از دست داده اند تسکین می یافت.

لينک مطالب در اين مورد:

فقط لاشهء هواپيما باقی مانده است
ناپديد شدن از خط رادار