من در میدان هوایی بینالمللی دوبی هستم. دسترسی به انترنت آزاد است اما سرعتش پاین است. من همیشه از این بابت رنج بردم. هیچ تجربه خوبی در این مورد نداشتهام.
از کابل با طیاره (هواپیما) کامایر آمدم. بد نیست که در جلو هر چوکی طیاره بنویسند:
Dear Afghans, Please don’t take off your shoes!
در طیاره وقتی بالا شدند، فکر میکنند در خانه شان نشستهاند پای شان را از کفشهای شان بیرون میکشند.
در درون میدان هوایی بینالمللی دوبی، بازاری که بنام Duty free نام دارد هرچیز یافت میشود اما بسیار گران. یک قسمت از این فروشگاه به مشروبات الکولی اختصاص داده شده که هزار نوع شراب در آنجا یافت میشود. نرخهایش از 15 دالر شروع میشود تا 150 دالر. در برگشت باید چند روزی در دوبی بپایم. هوایی دوبی 37 درجه سانتیگراد است یعنی شبیه آب و هوایی کابل اما نه خشک و خاکآلود و مردار.
گفتم کوتاه بنویسم که دوستان آگاه باشند من هنوز نمردهام. تا زندهام اینجا را سیاههکاری میکنم. چند ساعت دیگر باید بطرف وین پایتخت اتریش حرکت کنم.
سايت خوب وپرباری داريد ٫ آن را بوك مارك كردم كه دوباره و دوباره به ديدن سايتتان بيايم و پست هايتان را بخوانم
دست مــريزاد
دمت گرم و سرت خوش باد
آی...
انگار رفتی؟
سلام جناب فکرت
بد نبود .. عادت وبلاگ نویسی همیشه نباید تعریف باشد کسی که می تواند خوب تر بنویسد پس تلاشی مضاعف هم باید داشته باشد.
راستی اولین باریست که به نوشته های شما توجه کردم.. قبلا نامتان را در میان سایتها و وب ها شنیده بودم .
به هر صورت موفق باشید.
آقای فکرت عزیزف وبلاگ شمارا اتفاقی دیدم و از خواندن مطالبتان بسیار لذت بردم. من بخت اقامت دو هفته ای در کابل را داشته ام اما نه بیشتر. عجیب است که دردهای ما اینقدر مشترکند و مردم ما این همه از هم دور
موفق باشید
مهرنوش ابراهیمی
بی بی سی فارسی
سلام .
میشود شما را در وین ملاقات نمایم آدرس ات را بنویس.
از وین
ehehehehhe salam salam salam salam salam wa salam. chi yaak guzareesh e khobi walah, have a nice flight,