شنبه، اسفند ۰۹، ۱۳۹۳

تابوشکنی و آیده ال سازی آزادی در جامعه افغانی

در افغانستان، بعضی چیزها اتفاق میفتند که آدم را انگشت به دهان می کند. اخیرا، دختر خانمی با زره آهنی به جنگ علیه تبعیض و خیابان آزاری رفته است. جالب اینجاست که در هر وقایع از این باب، هزاره ها پیشقدم می شوند. جدا از اینکه این مسایل مسئله ساز و تابوشکن چقدر بر افکار جامعه سنتی و قبیله ای مردم افغانستان تاثیر دارند، این نوع حرکت ها یک موضوع دیگر را تداعی می کند: "هزاره ها در حال تغییراند و تغییر می آورند."

پنجشنبه، بهمن ۳۰، ۱۳۹۳

اهل حق چه کسانی هستند؟

امروز به ویدیوی تظاهرات هزاره ها نسبت به ترکیب کابینه اشرف غنی برخوردم. هزاره ها اعتراض کردند که حق شان پایمال شده است. من فکر می کنم هزاره ها به جایی اینکه به خیابان ها سرازیر شوند باید جلو درب خانه های رهبران شان تجمع کرده علیه آنها اعتراض کنند. تنها تبعیض علیه هزاره ها نیست که با آن این قوم دست و پنجه نرم می کنند بلکه خیلی از عناصر دیگر دخیل استند که باید به آنها پرداخته شوند. این نوع اعتراضات نه تنها به سود هزاره ها نیست بلکه باعث سبکی و نمایانگر نپختگی و ناآزمودگی سیاسی آنهاست.

جمعه، بهمن ۲۴، ۱۳۹۳

ذکر بعضی چیزها لازم نیست

الان، گزارش بی بی سی را در باره انتخاب شدن عزیز رویش در لیست ۱۰ معلم برتر جهان دیدم. یک نکته نچسبی در این گزارش وجود دارد که فکر می کنم اندکی ناشیانه است. آن نکته برجسته ساختن پنج کلاس درسی است که آقای رویش فراگرفته است. گزارشگر با برجسته کردن این نکته میخواهد چه نکته را به شنونده گوشزد کند؟ یعنی که آقای رویش بی سواد است و یا نابغه است؟

خیلی چیزها لازم نیست که برجسته شود و حتی ذکر آن درست نیست. خیلی از همان آدم های که مدارک دانشگاهی دارند نتوانستند خودشان را باسواد کنند چه برسد به تعلیم دیگران. اگر چند نفر دیگر مانند عزیز رویش میداشتیم شاید آن کشور اکنون حال روزش بهتر بود. 

contact

نام

رایانامه *

پیام *