کشوری که دوباره رو به رکود خواهد رفت

دولتمردان روسیه یک بار دیگر ثابت کرند که با توسعه و پیشرفت جهان غرب خیلی ها عقب مانده اند و نمی توانند به این کاروان بپیوندند. این عمل اینکه ولادیمر پوتین دوباره به سیاست برمیگردد یادآور چه چیزی است؟
به یاد بیاورید دوران جنگ سرد را، زمانیکه برشنف به قدرت رسید. او از 1964 تا 1982 حکومت کرد و نمی خواست از قدرت کنار برود. در این دوران روسیه بدترین دوره از رکود سیاسی و اقتصادی را تجربه کرد تا اینکه در دهه نود و با فروپاشی جمهوری شوروی، وضعیت اندکی بهبود یافت. اما اکنون مدیدوف که بعضی ها باور دارند تنها اسم رئیس جمهوری را بر خود حمل می کند اعلام کرده است که ولادیمیر پوتین نخست روسیه به انتخابات ریاست جمهوری نامزد خواهدد شد.

مطمئینا این خبر خوشی برای آمریکا و اروپایی ها نخواهد بود. آنها تجربه ای این را دارند که با کشورهای که سرانجام در شرایط رکود و عدم پیشرفت قرار دارند کار مشکل می شود. روسیه دیگر هیچ خطری برای غرب نیست اما دردسری خواهد بود در عرصه روابط بین الملل. چون من حیث یکی از کشورهای قدرتمند بعد از جنگ جهانی دوم همیشه حضورش در عرصه روابط بین الملل پررنگ بوده است، خصوصا اینکه یکی از اعضای مهم مجمع شورای امنیت است.

اما این تغییرات، تاثیر جدیی را در همسایگی اش در افغانستان نخواهد آورد. کشوری که نتواند به جلو رود، یا با مشکلات درونی خودش دست و پا زده خودش را سر پا نگه می دارد - البته بدون هیچگونه پیشرفتی - و یا منجر به انقلاب و یک رشته تغییرات درونی می شود. نمونه آن را مثلا ما در کشورهای خاورمیانه مانند مصر و تونس عملا دیدیم. اما ببینیم روسیه چه بستری برای تغییرات اساسی بنیان خواهد گذاشت.

اما آرزوی ما این است که پوتین پوتین های آهنینش را پوشیده و روسیه را به جهت پیشرفت و ترقی سوق دهد نه به جهت رکود سیاسی و اقتصادی. افغانستان همیشه از همسایه های بد رنج برده است. اگر روسیه بدرخشد، افغانستان نیز بهره خواهد برد. به امید آنروزی.