ای وازده ترهات بس کن
September 22، 2011
هر سال در این وقت، روسای کشورهای جهان در مرکز ملل متحد که هر ساله نشست برپا می کند جمع می شوند. این هفته، شصت و هشتمین نشست مجمع ملل متحد است. محمود احمدی نژاد هرساله خیلی ها را به خاطر سخنان تندش ناراحت می کند. مثل سال قبل امسال نیز مسئله هالوکاست را پیش کشید و بعد هم سخنان تلخ آمیز در مورد مدیریت جهانی و یازده هم سپتامبر ارائه کرد. سخنان او باعث شد تا نماینده گان از آمریکا، بریتانیا، فرانسه، آلمان و دیگر کشورها سالون را ترک کنند.
ساده گی، صداقت و جدیت احمدی نژاد شگفتآور است. او هر سال این کار را تکرار می کند. و نمایندگان بقیه کشورها هم عادت کرده اند به ترک سالون. به راستی احمدی نژاد چرا به این مسایل چسپیده است؟ جواب این سئوال زمان می برد اما خلاصه مطلب این است که این مسایل هرچند برای غربی ها (البته به غیر از اسرائیل) مهم نیست اما سر و صداهای را به پا می کند. از زمانی که احمدی نژاد موضوع هالوکاست و 11 سپتامبر را مورد سوال قرار داده است، خیلی ها جرئت کرده اند که با جرئت هالوکاست و 11 سپتامبر را نقد کنند. در کشورهای اسلامی، خصوصا خاورمیانه این حرف ها طرفدار دارد، هرچند که ملل عرب از ایران خوش نیستند ولی وقتی پای دشمن و خصومت های مشترک بین کشورهای اسلامی مطرح هست - احمدی نژاد به یک فرد محبوب تبدیل می شود.
سیاست بین ملت ها چیز بدی است. ممکن است کشورها سایه همدیگر را با تیر بزنند، اما وقتی مسایل و منافع منطقه ای مطرح می شود - آن قول معروف به یاد آدم می آورد که سگ زرد برادر شغال است. در مورد خاورمیانه، موقعیت ایران و احمدی نژاد هم چنین است. نمونه آن را ما اخیرا در تغییرجهت سیاست ترکیه در قبال شناسای کشور فلسطین در ملل متحد دیدیم. مهم این است که چرخه سیاست کشور درست بچرخد و به راهی بچرخد که منافع کشور مبداء در خطر نیفتند. ایران در سیاست های خارجی اش موفق است و اگر احمدی نژاد ده بار هم به این مسایل دامن بزند نه چیزی بر آن افزوده می شود و نه هم کم. احمدی نژاد احمدی نژاد است، مرد ساده، خاکی، بی ریا و علیه آمریکا و سیاست های غرب در برابر کشورش. او را همه میشناسند: مرد رک و راست. اگر کرزی را با احمدی نژاد مقایسه کنیم، ممکن است کرزی از اعتبار و خردش خیلی کم بیارد.
به هرصورت، این سخنرانی احمدی نژاد است در شصت و هشتمین نشست مجمع ملل متحد در نیویورک.
ساده گی، صداقت و جدیت احمدی نژاد شگفتآور است. او هر سال این کار را تکرار می کند. و نمایندگان بقیه کشورها هم عادت کرده اند به ترک سالون. به راستی احمدی نژاد چرا به این مسایل چسپیده است؟ جواب این سئوال زمان می برد اما خلاصه مطلب این است که این مسایل هرچند برای غربی ها (البته به غیر از اسرائیل) مهم نیست اما سر و صداهای را به پا می کند. از زمانی که احمدی نژاد موضوع هالوکاست و 11 سپتامبر را مورد سوال قرار داده است، خیلی ها جرئت کرده اند که با جرئت هالوکاست و 11 سپتامبر را نقد کنند. در کشورهای اسلامی، خصوصا خاورمیانه این حرف ها طرفدار دارد، هرچند که ملل عرب از ایران خوش نیستند ولی وقتی پای دشمن و خصومت های مشترک بین کشورهای اسلامی مطرح هست - احمدی نژاد به یک فرد محبوب تبدیل می شود.
سیاست بین ملت ها چیز بدی است. ممکن است کشورها سایه همدیگر را با تیر بزنند، اما وقتی مسایل و منافع منطقه ای مطرح می شود - آن قول معروف به یاد آدم می آورد که سگ زرد برادر شغال است. در مورد خاورمیانه، موقعیت ایران و احمدی نژاد هم چنین است. نمونه آن را ما اخیرا در تغییرجهت سیاست ترکیه در قبال شناسای کشور فلسطین در ملل متحد دیدیم. مهم این است که چرخه سیاست کشور درست بچرخد و به راهی بچرخد که منافع کشور مبداء در خطر نیفتند. ایران در سیاست های خارجی اش موفق است و اگر احمدی نژاد ده بار هم به این مسایل دامن بزند نه چیزی بر آن افزوده می شود و نه هم کم. احمدی نژاد احمدی نژاد است، مرد ساده، خاکی، بی ریا و علیه آمریکا و سیاست های غرب در برابر کشورش. او را همه میشناسند: مرد رک و راست. اگر کرزی را با احمدی نژاد مقایسه کنیم، ممکن است کرزی از اعتبار و خردش خیلی کم بیارد.
به هرصورت، این سخنرانی احمدی نژاد است در شصت و هشتمین نشست مجمع ملل متحد در نیویورک.


0 نظرات شما:
ارسال يک نظر