مناجات افطاریه ماه مبارک رمضان
August 26، 2011
لحظه ای با مولوی و مناجات افطاری آن بزرگمرد عالم.
اين دهــان بستي دهــاني باز شـــد
كـو خـورندهي لــقمـه هاي راز شـــد
لــب فـروبــند از طـعـام و از شـــــــراب
ســـوي خوان آسـمــاني كن شـــتاب
گـر تــو اين انبان ز نـان خــالي كـــني
پـر زگـــوهــــر هـــاي اجــــلالي كـــني
طــفل جـان از شـير شــيطان بــاز كن
بــــعـــد از آنـــش بـا مـــلك انـــباز كــن
چند خوردي چرب و شيرين از طـعــام
امـــتحـــان كــن چـــند روزي با صــيام
چــند شــب ها خواب را گشتي اسير
يــك شـــبي بــيدار شــو دولـــت بـگير
2 نظرات شما:
oh, no! which one did they hack?, your brain or your blog?
ساکی،
چند وقت است که یک نسخه قدیمی مثنوی را یافتم. به صوفیزم علاقمند شدم و از یاد مبر که راه صوفیان از راه مذهبیون تا حدی جداست هرچند که همه در زیر یک آسمان زیسته اند. مولوی روزه را یکی از سمبول های تطهیر و پاکی باطن و نفس انسان قرار داده است.
:)
ارسال يک نظر