تجاوز 12 نفر به دختر 12 ساله در کابل

با شنیدن این خبر چه حالی به شما دست می‌دهد؟ تعجب از اینکه 12 نفر چطور توانسته‌اند تصمیم بگیرند، به دختر 12 ساله تجاوز جنسی کنند؟ تعجب از اینکه دختر 12 ساله چطور زنده مانده است؟ دچار شوک می‌شوید هان؟ شوک از اینکه چنین عمل وحشیانه و غیرانسانی در افغانستان، در جایی که دقیقا دو هفته قبل از این حادثه، دو نفر به جرم خوردن روزه، توسط دستگاه قضایی افغانستان به شش ماه زندان محکوم شدند؟ در چنین جامعه سنتی و مذهبی که مردم دیدن کتف عریان زن و زنان سرلخت در تلویزیون و فیلم‌های هندی را گناه می‌دانند و بعد در ماه مبارک رمضان بصورت دست جمعی به دختر 12 ساله تجاوز می‌کنند؟ شما از چه شوکه می‌شوید، از اینکه یک مسلمان انتحاری در کابل سه نفر به شمول خودش را از بین می‌برد؟ از اینکه در یک بامباران آمریکایی بر مرکز طالبان که منجر به کشته شدن نزدیک به 90 نفر شد که مطمئین اکثرا طالبان بودند؟

خشم از اینکه این جنایت‌کاران را رئیس جمهور کرزی می‌بخشد؟
عجیب است. در کشوری که رئیس جمهورش اخیرا دو متجاوز جنسی را در ولایت سمنگان بخشید، بیش از این چه انتظار از این جامعه، مردم و رئیس جمهورش داشته باشیم؟ شاید از رسانه‌ها شنیده باشید که کرزی دو متجاوز را عفو کرد. این خبر در روزنامه اندیپندنت انگلستان به نشر رسید. اندیپندینت، می‌نویسد:

"رئیس جمهور افغانستان، حامد کرزی، دو متجاوز جنسی را که به زنی در ولایت سمنگان تجاوز کرده بودند فرمان عفو صادر کرد. سارا (زنی که مورد تجاوز قرار گرفته است) و خانواده‌اش زمانی از فرمان عفو باخبر شدند که متجاوزین را در قریه شان دیدند. دلاور شوهر سارا می‌گوید: همه شوکه شدند، وقتی دیدند این دو نفری که چند روز پیش از طرف دادگاه محکوم به جزا شده‌ بوند و حالا آزادانه گشت و گزار می‌کنند. ادامه این خبر را روزنامه اندیپندنت بخوانید. در آنجا گفته شده که کرزی با این دو متجاوز چه رابطه‌ای داشته است".

در کشوری که یک روزنامه‌نگار و یا نویسنده‌ای به جرم خواندن نوشته‌ای از اینترنت توسط دستگاه قضایی به اعدام محکوم می‌شود، در کشوری که حق خواندن و گفتن را اینگونه از آدم می‌‌گیرد و بعد همین قاضیان، کسانی که خود شان را بانی و محافظ اسلام می‌دانند و داد از اسلام و قرآن می‌زنند، در برابر دو حادثه‌ اخیری که در طی دو هفته اخیر دو دختر بچه خردسال را در ماه رمضان مورد تجاوز قرار می‌دهند اما آنان اینگونه خاموشی اختیار می‌کنند. می‌بینید؟ همین اسلام‌گرایان، چند روز پیش، مسوده‌ای را به پارلمان کشور ارائه کردند که در آن پوشیدن پیراهن آستین کوتاه، داشتن موی دراز، قدم زدن دختر و پسر و رقص در مجالس و جنش را منع کرده‌اند. همین شورای علما و همین آدم‌ها این مسوده را نوشتند، امروز در کجایند که به فریاد این بینوایانی برسند که در طی هفته گذشته مورد تجاوزی قرار گرفتند که قرار است آستین کوتاه نپوشند و در مجالس رقص هم شرکت نکنند.

آدم دچار وحشت می‌شود در این جامعه. دیگران بی‌جهت به افغان‌ها وحشی خطاب نمی‌کنند، حتمن چیزی دیدند. نمونه‌ها هم این‌هاست. به دختر بچه خردسال تجاوز کن و بعد رئیس جمهور فرمان عفو صادر می‌کند.

نمیدانم، من مخم هنگ کرده است. یکی پیدا شود، به ما بگوید چه وقت آدم می‌شویم. بی‌جا و بی‌جهت جوک نساختند که وقتی یک افغان در برابر خدا قرار گرفت و ازش پرسید، چه وقت آدم می‌شوم. خداوند، زار زار گریست و سرانجام گفت تا تو آدم میشی، من مرده‌ام.